Schoppen Troef
Van Z… tot Z…
Waar zijn ze gebleven, die Van Z… tot Z…-tochten van weleer? Neem nou de eerste, die gelopen werd op vrijdag 10 en zaterdag 11 oktober 1997. Er hadden zich 22 wandelaars opgegeven voor de 110 km lange monsteruitdaging. Twee vielen er af vanwege een medische indicatie, één bedacht zich op het laatste moment dat hij toch wel hartstikke gek was en bleef lekker thuis. Zodoende stonden er in dat eerste jaar negentien wandelaars aan de start. De tocht ging in die tijd nog in omgekeerde richting, dus eerst richting Biddinghuizen en Dronten. Bij het pontje stond de onderwijzer/accordeonist met de toepasselijke naam Cor van Kuijeren de poldertrotters uit te spelen met meezingers als ‘En we gaan nog niet naar huis’ en ‘Geef mij maar Amsterdam’. Het leek allemaal zo knussiemussie, maar dat veranderde al snel. Met de invallende duisternis begon het weer plotseling hevig te verslechteren. Zware windstoten, alsmede striemende slagregens en heuse onweersbuien eisten hun tol. Als je de deelnemers er later over hoorde moet het een barre tocht zijn geweest. Goed, de Elfstedentocht van 1963 was vermoedelijk nog een graadje erger, ook de Van Z… tot Z…-tocht was toch bepaald geen pretje. Negen wandelaars meldden zich vroegtijdig bij het busje van Wortman Personenvervoer. Zelf hadden ze wellicht nog wel door willen lopen, hun benen, knieën, voeten, tenen, enkels en hielen dachten daar anders over. En bovendien moesten de wandelaars ’s maandags weer ‘gewoon’ aan het werk. Onder de uitvallers ook de 30-jarige Zeewolder ambtenaar Nico Butterman. Hij kwam tot 42 km, normaal toch al de afstand van een marathon. Nico’s voorbereidingstijd was naar eigen zeggen te kort en bovendien was hij kortgeleden nog ziek geweest. Zaterdagmiddag even voor vieren kwamen de eerste wandelaars terug in Zeewolde. Het ging om de 62-jarige oud-marineman Cornelis Langenberg uit Nijmegen en de 60-jarige ex-leraar en auteur Gerrit Nederlof uit Swifterbant. Zij zagen er nog redelijk fit uit. ,,Trainen en routine, anders hadden we het niet gered,” aldus Langenberg. De eerste Zeewoldenaar die de finish bereikte (en daarmee de geschiedenisboeken inging als de eerste plaatsgenoot die de tocht volbracht), was Truus Strobos. Zij kwam binnen om 18.35 u. En toen kwam dat ontroerende moment om acht minuten over zeven. Erik Wallenburg, de bedenker van de tocht, en zijn dochter Femke kwamen onder luid gejuich van het thuisfront aan bij de brandweerkazerne. Snel werden er een paar stoelen neergezet. Erik strompelde er naartoe. Hij kon geen pap meer zeggen. Vragen als ‘moe?’, ‘blij?’ , ‘nog blaren?’ en ‘volgend jaar weer?’ liet hij dan ook onbeantwoord, gesteld al dat hij ze had gehoord. Gelukkig was echtgenote Marry er ook. ,,Binnen staat de massagetafel, Wally,” sprak ze, haar man liefkozend over zijn bol aaiend. Dat liet Erik zich geen twee keer zeggen. Liggend op de tafel kwamen de praatjes al snel terug en werden de plannen vast gemaakt voor een nieuwe Van Z… tot Z…-tocht, die van 1998. In totaal bereikten in het eerste jaar tien wandelaars de eindstreep. De laatste deelnemer meldde zich rond half acht. Met de tong op de schoenen en blaren als eierschalen, dat wel, maar toch, nou en.
Populariteit
Dertien jaar na dato is de Van Z… tot Z…-tocht het bekendste wandelevenement van de polder. Bovendien geldt het als de best georganiseerde tocht, waarbij vooral de opvang en verzorging onderweg zeer hoog worden aangeslagen. Je hoeft ‘m trouwens niet meer helemaal te lopen. Enige jaren geleden werd de estafette uitgevonden. Gelukkig hebben de ‘kwarters’ een andere kleur T-shirt aan, zodat er bij de finish geen appels met peren worden vergeleken. Bij de editie van 2010 kunnen deelnemers voor het eerst hun eigen afstand bepalen. Je hoeft geen 110 km meer te lopen en het is evenmin nodig drie vrienden of collega’s te zoeken om een estafetteteam te vormen. Zo spelen de organisatoren van de Van Z… tot Z…-tocht keurig in op de tijdsgeest, waarbij de individuele mens zelf wel bepaalt of hij een prestatie wil behalen en zo ja, waar wanneer welke. Vrijwel elke Zeewoldenaar kent ondertussen wel iemand die meedoet of ooit meegedaan heeft aan de wandeltocht. En dankzij de kortingsmogelijkheden wordt dat natuurlijk ook steeds gemakkelijker. Zelfs burgemeester Gerrit Jan Gorter neemt dit jaar een deel van de tocht voor zijn rekening. Naar verluidt is ook zijn Drontense collega Aat de Jonge van de partij. De populariteit van de Van Z… tot Z…-tocht is groter dan ooit tevoren! Prachtig, niet? Toch denken we ook wel eens met weemoed terug aan de eerste edities van de Van Z… tot Z…-tocht. Wat zou er door Erik Wallenburg op die massagetafel in 1997 zijn heengegaan als hij zou hebben gehoord van al die latere ‘light’ versies van ‘zijn’ tocht? Hij zou gekreund hebben. En echt niet omdat Marry zo hard aan het knijpen was.
.jpg)
Van Z… tot Z…
Waar zijn ze gebleven, die Van Z… tot Z…-tochten van weleer? Neem nou de eerste, die gelopen werd op vrijdag 10 en zaterdag 11 oktober 1997. Er hadden zich 22 wandelaars opgegeven voor de 110 km lange monsteruitdaging. Twee vielen er af vanwege een medische indicatie, één bedacht zich op het laatste moment dat hij toch wel hartstikke gek was en bleef lekker thuis. Zodoende stonden er in dat eerste jaar negentien wandelaars aan de start. De tocht ging in die tijd nog in omgekeerde richting, dus eerst richting Biddinghuizen en Dronten. Bij het pontje stond de onderwijzer/accordeonist met de toepasselijke naam Cor van Kuijeren de poldertrotters uit te spelen met meezingers als ‘En we gaan nog niet naar huis’ en ‘Geef mij maar Amsterdam’. Het leek allemaal zo knussiemussie, maar dat veranderde al snel. Met de invallende duisternis begon het weer plotseling hevig te verslechteren. Zware windstoten, alsmede striemende slagregens en heuse onweersbuien eisten hun tol. Als je de deelnemers er later over hoorde moet het een barre tocht zijn geweest. Goed, de Elfstedentocht van 1963 was vermoedelijk nog een graadje erger, ook de Van Z… tot Z…-tocht was toch bepaald geen pretje. Negen wandelaars meldden zich vroegtijdig bij het busje van Wortman Personenvervoer. Zelf hadden ze wellicht nog wel door willen lopen, hun benen, knieën, voeten, tenen, enkels en hielen dachten daar anders over. En bovendien moesten de wandelaars ’s maandags weer ‘gewoon’ aan het werk. Onder de uitvallers ook de 30-jarige Zeewolder ambtenaar Nico Butterman. Hij kwam tot 42 km, normaal toch al de afstand van een marathon. Nico’s voorbereidingstijd was naar eigen zeggen te kort en bovendien was hij kortgeleden nog ziek geweest. Zaterdagmiddag even voor vieren kwamen de eerste wandelaars terug in Zeewolde. Het ging om de 62-jarige oud-marineman Cornelis Langenberg uit Nijmegen en de 60-jarige ex-leraar en auteur Gerrit Nederlof uit Swifterbant. Zij zagen er nog redelijk fit uit. ,,Trainen en routine, anders hadden we het niet gered,” aldus Langenberg. De eerste Zeewoldenaar die de finish bereikte (en daarmee de geschiedenisboeken inging als de eerste plaatsgenoot die de tocht volbracht), was Truus Strobos. Zij kwam binnen om 18.35 u. En toen kwam dat ontroerende moment om acht minuten over zeven. Erik Wallenburg, de bedenker van de tocht, en zijn dochter Femke kwamen onder luid gejuich van het thuisfront aan bij de brandweerkazerne. Snel werden er een paar stoelen neergezet. Erik strompelde er naartoe. Hij kon geen pap meer zeggen. Vragen als ‘moe?’, ‘blij?’ , ‘nog blaren?’ en ‘volgend jaar weer?’ liet hij dan ook onbeantwoord, gesteld al dat hij ze had gehoord. Gelukkig was echtgenote Marry er ook. ,,Binnen staat de massagetafel, Wally,” sprak ze, haar man liefkozend over zijn bol aaiend. Dat liet Erik zich geen twee keer zeggen. Liggend op de tafel kwamen de praatjes al snel terug en werden de plannen vast gemaakt voor een nieuwe Van Z… tot Z…-tocht, die van 1998. In totaal bereikten in het eerste jaar tien wandelaars de eindstreep. De laatste deelnemer meldde zich rond half acht. Met de tong op de schoenen en blaren als eierschalen, dat wel, maar toch, nou en.
Populariteit
Dertien jaar na dato is de Van Z… tot Z…-tocht het bekendste wandelevenement van de polder. Bovendien geldt het als de best georganiseerde tocht, waarbij vooral de opvang en verzorging onderweg zeer hoog worden aangeslagen. Je hoeft ‘m trouwens niet meer helemaal te lopen. Enige jaren geleden werd de estafette uitgevonden. Gelukkig hebben de ‘kwarters’ een andere kleur T-shirt aan, zodat er bij de finish geen appels met peren worden vergeleken. Bij de editie van 2010 kunnen deelnemers voor het eerst hun eigen afstand bepalen. Je hoeft geen 110 km meer te lopen en het is evenmin nodig drie vrienden of collega’s te zoeken om een estafetteteam te vormen. Zo spelen de organisatoren van de Van Z… tot Z…-tocht keurig in op de tijdsgeest, waarbij de individuele mens zelf wel bepaalt of hij een prestatie wil behalen en zo ja, waar wanneer welke. Vrijwel elke Zeewoldenaar kent ondertussen wel iemand die meedoet of ooit meegedaan heeft aan de wandeltocht. En dankzij de kortingsmogelijkheden wordt dat natuurlijk ook steeds gemakkelijker. Zelfs burgemeester Gerrit Jan Gorter neemt dit jaar een deel van de tocht voor zijn rekening. Naar verluidt is ook zijn Drontense collega Aat de Jonge van de partij. De populariteit van de Van Z… tot Z…-tocht is groter dan ooit tevoren! Prachtig, niet? Toch denken we ook wel eens met weemoed terug aan de eerste edities van de Van Z… tot Z…-tocht. Wat zou er door Erik Wallenburg op die massagetafel in 1997 zijn heengegaan als hij zou hebben gehoord van al die latere ‘light’ versies van ‘zijn’ tocht? Hij zou gekreund hebben. En echt niet omdat Marry zo hard aan het knijpen was.
Zeewolde Actueel - Wederik 1 - 3892 AH Zeewolde - Tel: 036 522 26 40 - Fax: 036 522 34 73 - E-mail: redactie@zeewolde-actueel.nl