Ingezonden brieven

Onze helden Charlize, Noa en moeder en broer van Noa,

2 februari 2012 rond 18.30 uur zie ik dat ik een gemiste oproep heb van de vader van mijn kinderen. Onze oudste zoon Dano (8 jaar) is die middag samen met vriendinnetje Charlize op ‘avontuur’ gegaan en door het ijs gezakt. Ik schrik enorm en de tranen schieten in mijn ogen. Mijn ex vertelt dat Dano ook erg geschrokken is, maar dat het verder goed met hem gaat. Stukje bij beetje hoor ik het hele verhaal en realiseer ik mij hoeveel geluk we hebben gehad.

Dat het goed gaat met Dano hebben we te danken aan zijn vriendinnetje Charlize van 8 jaar en aan Noa een jongedame van bijna 13 en haar broer en moeder, wonende aan de Kleine Beer. Het lukte Dano niet om zelf uit het ijskoude water te komen.  Hij zat er tot aan zijn nek in en kon niet staan. Charlize heeft heel hard om hulp geroepen en is bij Dano in de buurt gebleven. Noa hoorde het roepen om hulp, terwijl zij op haar kamer huiswerk aan het maken was. Zij keek uit haar slaapkamerraam, zag een kind in het water liggen en rende met haar broer naar buiten. Haar moeder gaf een pickel mee en snelde er achteraan met een dekbed. Dano wist met hulp van deze kanjers uit het water te komen en is door hen in een warm bad gezet.

Als Charlize niet zo hard om hulp had geroepen en als Noa haar niet had gehoord…….. Wat dan????

Lieve Charlize, Noa, moeder en broer van Noa, we zijn jullie eeuwig dankbaar. Jullie zijn onze helden!

Peggy Klein

Peggy.klein@chello.nl