socialbanner

Voice toont zich veelzijdig en verrassend

dinsdag 21 november 2017

Voice toont zich veelzijdig en verrassend Voice toont zich veelzijdig en verrassend

Ooit begonnen met een duidelijk gezicht als ‘oecumenisch jongerenkoor’ heeft ‘Voice’ zich in de loop van jaren ontwikkeld tot een gezelschap graag zingende Zeewoldenaren van allerlei pluimage en leeftijd, waar je alle kanten mee op kunt. Voor zaterdag 18 november stond een concert op het programma onder de titel ‘Family & Friends’ dat maar liefst drie maal werd uitgevoerd, wegens bescheiden locatie (Theater De Kluit) en zeer ruime belangstelling. De verrassing zat ‘m deze keer vooral in de wat afwijkende formule. ’Voice’ was in eigen kring op zoek gegaan naar naasten met vocaal talent, en dat mocht ruim worden gezien: familie, vrienden, kennissen, buren, oud-koorleden, alles kon. Wie ook maar wilde bijdragen als projectzanger, solo, duo of anderszins kon meedingen naar een plek in het concertprogramma, en zo stonden, in volledige bezetting, een kleine 50 zangers en zangeressen en een vier man sterk combo op het toneelgedeelte van De Kluit. Aan die kant was het dus ‘volle bak’. Nu de publiekskant nog. Dat bleek geen enkel probleem, en zo was het dus drie maal een écht volle bak, klaar voor twee maal drie kwartier vocaal vermaak. En dat kwám er!

In de persoon van Tim Breel heeft ‘Voice’ niet alleen een inspirerend koorleider, maar ook een bekwaam arrangeur. Die vaardigheid kwam zeer van pas, want het programma bevatte bijna niet anders dan covers. Tja, hoe gaat dat… Je zingt leuk, wordt gevraagd voor een solo of duo, bent érg gecharmeerd van dát speciale nummer, “dus dát ga ik zingen!” Maar wat als het origineel nu net voor een andere stemsoort geschreven is, of heel andere begeleiding dan nu voorhanden, of je wilt een solo veiligheidshalve toch maar als duo zingen, of… Wel, dan herschrijf je het nummer gewoon voor de actuele bezetting, en dat is precies wat een arrangeur doet. Dat is ambacht die enorm kan bijdragen in de variatie, en een ‘onmogelijk’ nummer toch binnen bereik kan brengen. Dat is precies wat er gebeurde, bijvoorbeeld in intieme ballads als ‘Mag ik dan bij jou’ (Claudia de Breij) en ‘When we are young’ (Adele), maar ook in uitbundige koorarrangementen als ‘The longest time’ (Billy Joel) en ‘Somebody to love’ (Queen). En zo ging het maar door: The Gardiner Sisters, Harry Belafonte, Frank Boeijen, Bløf… De vrolijke noot was er in de vorm van een mannenkwartet-medley met dijenkletsers als ‘Guus, kom noar huus’ en ‘Malle Babbe’. Het slot leek aanvankelijk voorbehouden aan een koormedley waarin ‘Iedereen is van de wereld’ (eerst van ‘The Scene, later ‘De Dijk’) kunstig was verweven met ‘Dit is een plek om lief te hebben’ van Toon Hermans. Maar de toegift knipoogde toch nog even naar de oecumenische roots van ‘Voice’, met ‘Joyful, joyful’ uit Sister Act. Dat was dolenthousiaste Gospel, mét champagne.

Met een bekwaam combo (uit de ‘oude garde’ van het koor), prettige presentatie (Inge Joldersma)  en onberispelijke licht- en geluidstechniek was ‘Family & Friends’ een project om met genoegen op terug te kijken. Voice is duidelijk volwassen, maar jong van geest. Houden zo!

 

 

 

 

 

Voice toont zich veelzijdig en verrassend    Voice toont zich veelzijdig en verrassend    Voice toont zich veelzijdig en verrassend