Ingezonden brief

dinsdag 20 oktober 2015

Dinsdag 13 oktober hebben wij als gezin een hele bijzondere ervaring opgedaan. Samen met mijn man en zoon van 18 ben ik naar het Amsterdam CS geweest. Een groep vrijwilligers, Refugees Welcome Amsterdam, is daar elke avond aanwezig om vluchtelingen die per (internationale) trein aankomen welkom te heten. De voornamelijk jonge mensen die dit doen zijn geen stichting of organisatie, maar gewoon mensen als jij en ik die een steentje willen bijdragen. Daar wilden wij ook graag iets voor betekenen.

Vanuit Zeewolde is het eerst even reizen, maar we waren om 19.15 uur aanwezig op het CS. Daar kregen we enthousiast te horen wat er van ons verwacht werd. Vluchtelingen komen aan per trein en weten dan niet waar heen te gaan. Wij gingen met T-shirts en borden met een welkomst tekst in het Engels en Arabisch bij deze treinen staan om hen op te wachten. Hoe herken je een vluchteling? Die herken je niet! Dus let op de reacties als iemand deze tekst leest, of ga in gesprek. Vraag of je iets voor iemand kan doen, of ze hulp nodig hebben, waar ze vandaan komen of naartoe gaan. Zo merk je snel genoeg of je met een vluchteling te maken hebt. Daarna worden deze mensen meegenomen naar een verzamelpunt waar ze worden opgevangen. Een vriendelijk woord, een flesje water of een warme jas voor mensen die een erbarmelijke reis achter de rug hebben en alles kwijt zijn.

Op deze willekeurige avond hebben wij minstens 25 personen uit treinen zien komen. Gezinnen met jonge kinderen, oudere dames, van alles door elkaar. Hoezo alleen maar jonge mannen? Door reizen naar Emmen (Ter Apel) is 's avonds niet meer mogelijk. Deze mensen werden naar een opvanglocatie in Amsterdam gebracht om morgen verder te reizen. Gelukkig waren er onder de vrijwilligers verschillende mensen die Arabisch spraken om hen dit uit te leggen.

De blikken in de ogen van deze mensen. Angst, onzekerheid, vermoeidheid, ze hebben mij diep geraakt. Het is heftig om met eigen ogen te zien waarover momenteel zo veel gesproken wordt. Maar wat mooi om daadwerkelijk iets te kunnen doen. Het was een lange en zware avond, maar over een paar dagen gaan wij zeker weer!

Monique Broekhuisen 

 

 

Ingezonden brief    Ingezonden brief    Ingezonden brief