Zeewolde 40 jaar (deel 3) - Ontginningsproces
· leestijd 1 minuut Algemeen InstagramOp 28 mei 1968 viel Zuidelijk Flevoland droog. De polder was weliswaar leeggepompt, maar nog geheel verzadigd met water. Het grondwaterpeil stond als het ware in het maaiveld. Door het peil met 1,10 à 1,30 m te verlagen, kreeg de bodem geleidelijk aan een andere structuur en daarmee een grotere draagkracht. Hierna nam de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders het ontginningsproces ter hand.
Riet, dat werd gezaaid met sproeivliegtuigjes, zorgde ervoor dat de laatste resten water werden weggezogen. Dankzij het riet werd de groei van andere plantensoorten eveneens onderdrukt. Het ontginnen startte op verschillende fronten, eerst in het verlengde van de Gooiseweg (Qz-sectie) en vanaf 1971 nabij de Nijkerkerbrug (Nz-sectie), de later nog te bouwen Stichtsebrug (Fz-sectie) en nabij de vanuit Oostelijk Flevoland door te trekken Vogelweg (Mz-sectie).
Om het ontginnen verder vormen te geven werd het riet verbrand. Dit gebeurde tot 1973, maar kwam steeds meer ter discussie te staan vanwege het ongewenste gevolg van roetneerslag in bewoonde gebieden als ’t Gooi en Amsterdam. Vervolgstappen waren het spuiten van herbiciden (onkruidverdelgers), het graven van greppels en het bewerken van de akkers. Het eerste gewas dat gezaaid werd was koolzaad, gevolgd door wintertarwe, gerst en nogmaals koolzaad. Het verbouwen van de gewassen ging door totdat de bodemcondities optimaal waren in verband met de bestemming van de grond. De uitgifte van de grond was de laatste stap in het ontginningsproces. (Bron: ‘Westelijk van de Knardijk – Inrichting en ontwikkeling van Zuidelijk Flevoland 1968-1996’, Ministerie van Verkeer en Waterstaat, 1996).
De eerste bewoners van het gebied waren Godert en Hanna de Leeuw-Florijn. Godert solliciteerde in 1972 met succes naar de functie van jachtopziener bij de RIJP. Lelystad was ook nog een optie geweest, maar het echtpaar koos voor de kavel QZ 6a aan de latere Baardmeesweg. Na hun trouwen (wat in die tijd nog een voorwaarde was om zo’n woning te verkrijgen) op 24 mei 1972 trad Godert per 1 juni van hetzelfde jaar in dienst van de RIJP. “We stonden ingeschreven in Lelystad, maar kregen de post uit Nijkerk”, vertelde Godert in Zeewolde Actueel van 29 mei 2012. “Het netnummer van de telefoon was dat van Harderwijk. We hadden alleen nog geen telefoon, we konden bellen met de mobilofoon in de silo.” Voor de boodschappen ging de familie De Leeuw regelmatig naar het ‘oude land’. Ook kwam er af en toe een winkelwagen uit Zwolle. Zelfs de postbode was niet te beroerd boodschappen mee te brengen. “Als hij ons niet direct zag, liep hij zelf verder en vroeg met stemverheffing of we de koffie al klaar hadden”, aldus Godert in 2012.
