Bij de les

Bij de les
Belevenissen op het voortgezet onderwijs!

Vlinder

Tuesday 17 October 2017

Afgelopen donderdagochtend rij ik Zeewolde uit. Op weg naar een studiedag. De politiebusjes en de aanwezigheid van zoveel pers bezorgen me een beklemmend gevoel. Met een hoofd vol gedachten rij ik de polder uit. Aan de andere kant van de sluis zie ik aan de linkerkant van de weg een openstaand hek. Een aantal schapen zijn ontsnapt en huppelen blij over de weg. Hun vrijheid tegemoet. Zich niet bewust van hun levensgevaarlijke vrijheid op een provinciale weg.
Ik bel 0900-8844 en vertel de politie over de schapen. Ze bedanken me en gaan erachteraan.
De studiedag gaat over leerlingen die het zwaar te verduren hebben in hun leven en kampen met depressie. Een zwaar onderwerp. Ik schrik van de aantallen en de praktijkverhalen. Toen ik ooit studeerde, dacht ik dat ik werd opgeleid tot docent. Inmiddels weet ik dat die benaming de lading allang niet meer dekt.
Tijdens de lunchpauze sta ik in de gang te wachten op mijn kopje soep. Mijn oog valt op een tekst over een vlinder aan de muur: “Je hebt de vrijheid om te vliegen waarheen je maar wilt. En iedereen die je ziet, wordt meteen vrolijker”.
Deze zin blijft hangen. Was het maar waar dat dat bij iedereen zo zou werken... bij te veel kinderen is te veel gebeurt... daar is een leger vlinders voor nodig... En wanneer zouden de ouders van Anne weer een glimlach voelen...
Op weg naar huis zie ik het hek. Die is weer dicht. Op de radio de persconferentie. Ze is gevonden. Anne had de vrijheid om uit te vliegen. Maar werd vertrapt. “Met mijn nieuwe vleugels stijg ik op tot boven de wolken” staat er op het vlindermonument.
Na het avondeten loop ik een rondje. Een dikke, kille duisternis. Ik denk aan de ontsnapte huppelende schapen die zich niet bewust waren van de grote boze buitenwereld.
Dát zou ik soms willen... die buitenwereld achter een hek!!

 

 

Vlinder    Vlinder    Vlinder