Het verloren wandkleed herondekt

ZEEWOLDE - In de jaren 1984-1985 las mevrouw Tine van der Goot, destijds de tweede voorzitter van de afdeling Zeewolde van de Nederlandse Bond van Plattelandsvrouwen (NBvP), over de leefbaarheidswedstrijd “Een kern waar pit in zit” van de Koninklijke Nederlandse Heidemaatschappij. Deze wedstrijd richtte zich op groepen die verantwoordelijkheid wilden nemen voor hun leefomgeving. Na overleg met het bestuur besloot de afdeling Zeewolde deel te nemen. Een werkgroep van zes vrouwen werd gevormd: Corrie van der Marel, Annie Hoiting, Elly Dijkstra, Toos van Stokkom, Coby Herskamp en Truus Dielissen.

Idee

Het idee ontstond om een wandkleed te maken voor het nieuwe gemeentehuis, waarbij zoveel mogelijk vrouwen betrokken zouden worden. Het oorspronkelijke plan om het wapen van Zeewolde af te beelden werd door de architect van het gemeentehuis, dhr. Quist, afgekeurd, ‘omdat het niet zou passen in het interieur van het nieuwe gemeentehuis’. Daarom werd kunstenares Koosje Wagenaar uit Lelystad ingeschakeld om een nieuw ontwerp te maken. Zij ontwierp vijf kleden van 2 bij 2,7 meter, bestaande uit lapjes stof van verschillende structuren en kleuren, met 228 ronde spiegeltjes.

Eerste steek door burgemeester

Op 14 januari 1986 zette toenmalig burgemeester Bruins Slot de eerste steek. Vervolgens werkten wekenlang zo’n zeventig vrouwen in zes vaste groepen aan het kleed, zes dagdelen, verdeeld over twee dagen per week in de basisschool ‘Het Wold’, toen nog aan de Dasselaarweg. Toen deze locatie gesloten werd, verhuisden de werkzaamheden naar Open Haven. Gedurende de hele periode werd een logboek bijgehouden door de handwerksters.

Op 8 juli 1986 was het kleed klaar, maar het gemeentehuis nog niet. Pas op 14 december 1987 werd het wandkleed officieel aangeboden aan de gemeente. Burgemeester Bruins Slot beloofde dat er niet gerookt zou worden in de raadszaal, zodat het wandkleed er nog in goede staat bij zou hangen bij het 100-jarig bestaan van het huis van de gemeente… “Maar helaas… velen van ons zullen zich het kleed van allerlei foto’s, misschien van trouwfoto’s van de kinderen nog herinneren, maar ineens hing het niet meer in de raadszaal”, vertelt Rika Fluks.

Gevonden

Bij het 40-jarig bestaan van Zeewolde wist de groep Polderpioniers het kleed op te sporen. Het bleek keurig bewaard te zijn, met alle spiegeltjes netjes opgeborgen. Rika Fluks en Gerda Kastrop van Vrouwen van Nu in Zeewolde namen het initiatief om het kleed weer ergens op te hangen. Aan de hand van foto’s en krantenknipsels, en hulp van de (opgespoorde) maaksters, zijn de spiegels er weer ingestopt. De maaksters zijn met het wandkleed in de raadzaal vastgelegd door Robinotof. Helaas is er geen geschikte ruimte om het kleed weer op te hangen, ook zou het daar te kwetsbaar voor zijn. De foto’s van het kleed en de maaksters zijn wel te zien in de raadszaal én in het feestmagazine van de gemeente, dat deze week verspreid is.

Het project ontving destijds het predicaat “Een kern waar pit in zit” en een trofee van de Nederlandse Heidemaatschappij, beide vergezeld van een geldbedrag, voor het succesvol en op tijd voltooien van het project.