Inmiddels 101-jarige Jos Wessels is heel blij met mantelzorger

ZEEWOLDE – Jos Wessels, de oudste Zeewoldenaar, heeft samen met 38 andere eeuwelingen een plekje gekregen in het boek ‘Levenslessen van 100-jarigen’ van Marjon Bolwijn.

Het hoofdstuk over Jos Wessels begint met de verrassing die de senior onder de senioren op 1 april vorig jaar in het gemeentehuis kreeg in het kader van zijn honderdste verjaardag: het Ereteken van Orde en Vrede voor oud-KNIL-militairen die in Nederlands-Indië hebben gediend. De schrijfster confronteerde de 100-jarige in haar boek met het gegeven dat ongeveer honderdduizend dwangarbeiders tijdens hun werk aan de (Birma-)spoorlijn stierven aan ziektes en uitputting. Wessels’ reactie: “Moet ik nog meer over de oorlog vertellen, nee toch? Ik ben gelukkig niet zoveel bezig met die tijd, droom er ook niet over. Dat ik de dwangarbeid heb overleefd is een kwestie van geluk, misschien heb ik bescherming van hogerhand gehad. Het was zwaar werk, in moeilijke omstandigheden.” 

Wel denkt de Zeewoldenaar nog met enige weemoed terug aan zijn Indische jaren. “Nu nog zie je in Indonesië wat de Nederlanders voor het land hebben gedaan: de infrastructuur en irrigatiewerken zijn dankzij Nederland aangelegd. Zo’n mooi land, ze hebben er wel vijftig mango’s, om maar iets te noemen. Ik vond het jammer dat Indonesië niet meer bij Nederland hoorde, ja. Ik ben er geboren. Ik had er graag willen blijven wonen. Maar dan was ik waarschijnlijk geen 100 jaar geworden. Overdag is het er 32 graden, in de nacht 24. Toen ik in 1963 naar Nederland kwam, zat er niemand op mij te wachten. Er was geen instantie die Nederlanders uit Indië opving.”

Wessels heeft warme woorden voor zijn huishoudelijke hulp en mantelzorger Renate, die veel voor hem betekent. “En voor de andere verzorgers in mijn leven. In de ochtend komt iemand mijn steunkousen aandoen. Renate doet de boodschappen, gaat wekelijks met mij naar Bakker Bart, waar ik een koffie met caramel en een stroopwafel gebruik. Ze helpt mij ook met mijn betalingen.” 

De (inmiddels) 101-jarige plaatsgenoot denkt dat de recentelijke stormen, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen ‘en niet te vergeten’ corona ‘waarschuwingen van een hogere macht hierboven’ zijn. “Onze Lieve Heer probeert een nieuwe wereld te scheppen waarin de dood niet meer bestaat.” 

Wessels zegt zijn levensvreugde te blijven halen uit muziek. “Ik heb over de honderd cd’s. Ik luister veel naar ballads, liefdesliedjes met tedere teksten. Ik hoor nog wel het ritme, maar de klankkleur is weg. Gelukkig herinner ik mij nog goed van vroeger hoe de liedjes klonken en waar we op dansten. Als er weer eens kommer en kwel is op televisie, zet ik het toestel gauw uit en draai ik tedere muziekklanken.” 

Ondertussen heeft de wel zeer krasse knar nog volop plannen. “Zo gaan Renate en ik nog een keer naar een restaurant in het bos in Hierden, waar ze heerlijk romige aspergesoep hebben en ik een pannenkoek met spek wil eten.”