‘Grootkarzijn’ soepel en rimpelloos ‘Prins’ geworden

ZEEWOLDE — Donderdag 4 maart was het zover. Een felgekleurde loper liep vanaf de stoep zó de winkel in, oranje en zwarte ballonnen in een boog boven de ingang, achter de mondmaskers stonden de gezichten uitermate vrolijk, het kon niet missen: hier viel iets te vieren. In slechts drie dagen was de winkel van bakker Grootkarzijn aan de Kerkstraat aangepast aan het uiterlijk dat de nieuwe eigenaren in hun vestigingen van Brood- en Banketbakkerij Prins gewend zijn. Dat betrof vooral de belettering aan de buitenkant, want, zo zei Joost Prins: “Het interieur van de winkel wás al prachtig! Je kon er bij wijze van spreken zó in…”

Het beleid richting de trouwe klant was duidelijk: geen schokkende veranderingen, vertrouwde gezichten achter de toonbank, alles werd in het werk gesteld om de wisseling van de wacht zo soepel mogelijk te doen verlopen. “Natuurlijk”, gaat Joost verder, “op detail is natuurlijk wel sprake van verschuiving van het assortiment. Het zal heus wel voorkomen dat eens naar een bepaald product gevraagd gaat worden dat we niet meer leveren. Maar in grote lijnen blijft alles bij het oude. Er was altijd heerlijk brood en verrukkelijk banket verkrijgbaar, en dat blijft zo.” Echtgenote Claudia stipt fijntjes aan waar het hen beide vooral om gaat: “We willen graag de connectie met het dorp en de mensen maken. Aangenaam kennismaken en meedoen, erin op gaan. Daar gaan we aan werken.” Het ziet er dus naar uit dat de winkel haar ‘sociale functie’ binnen het dorp blijft behouden, en dat is goed nieuws voor wie er regelmatig over de drempel komt.

Joost en Claudia zijn afkomstig uit Lelystad, waar vader Prins in 1970 een brood- en banketbakkerij opzette. Diens vader was ook weer bakker, in Blokzijl. Er is dus zeker sprake van een bloedlijn in het vak, maar dat leek aanvankelijk te blokkeren toen Joost aangaf het doorzetten van de familietraditie niet echt te zien zitten. “Ik wilde iets in de autoracerij, dol op Formule 1, je kent dat…” En met een twinkeling in de ogen vertelt hij dat het op school ook niet echt lekker liep. “Ik bleef zitten, en dat was voor m’n vader aanleiding om me elk vrij uurtje stevig aan het werk te zetten in de bakkerij. En geloof het of niet: het ‘bakkersvirus’ sloeg alsnog aan!” Toen eenmaal die kogel toch nog door de kerk was volgde hij een opleiding aan de Vakschool voor Horeca & Bakkerij in Wageningen. Daar leerde hij Claudia kennen, die op dat moment de horeca-opleiding volgde. Ze trouwden in 1997, en namen drie jaar later de zaak van Joosts ouders over, die op dat moment drie vestigingen telde. “Ja, nu zijn het er vijf”, bevestigt Claudia, “en daar laten we het bij. Het is mooi zo.”

Dochter Sanne Prins zal uiteindelijk full time de drijvende kracht achter ‘Filiaal Zeewolde’ worden. “Als team moeten ze het natuurlijk gaan maken, en zij is het aanspreekpunt. Er is al contact gelegd met de ondernemersvereniging, en we gaan ons nauwkeurig laten voorlichten over alle jaarlijks terugkerende gebeurtenissen. Reken maar: bakkerij Prins doet mee!” En de oliebollen, bij gelegenheid..? “Oh, die traditie houden we natúúrlijk vast! Stalletje voor de deur, heerlijke geuren over het plein, komt helemaal goed!”