Frank en zoon Stephan Patz lopen marathon in Himalaya

ZEEWOLDE -  Frank Patz staat op het punt samen met zijn zoon Stephan de hoogste en daarom misschien wel meest uitdagende marathon ter wereld te lopen. De Himalaya Marathon is weliswaar ‘gewoon’ 42 km en 195 m lang, maar daarmee houdt direct ook elke vergelijking met andere marathons op.

Een aantal jaren geleden zag Frank (64) een reportage over de Himalaya Marathon op de Duitse tv. “Ik was meteen verkocht”, heeft hij er nog kippenvel van. “Het leek me fantastisch! Maar ik besefte ook dat het een reis van drie weken zou zijn en zolang was ik nog nooit van huis geweest.”

De Zeewoldenaar beet zich daarom eerst vast in de ‘Six Stars’ (de ‘must done’-marathons van Tokyo, Londen, Boston, Berlijn, Chicago en New York). De Himalaya bleef echter knagen. Niet bij Franks vrouw Renate. “Die kan niet tegen die hoogte en houdt ook niet van wandelen. En zij had verder zoiets van: moet dat nou, jij altijd met je ambities van meer en hoger en beter… Tja, dat zit nu eenmaal in me! Uiteindelijk snapte ze gelukkig wel dat ik dit graag zou willen.”

Frank liep de marathon van New York al eens samen met zijn zoon Stephan (bijna 40) en die bleek onmiddellijk enthousiast de uitdaging samen met zijn pa aan te gaan. “We zijn met een groep van in totaal dertien. We vliegen op 14 mei naar Kathmandu. Vandaar gaan we met een klein vliegtuigje naar Lukla, gelegen op 2.846 m hoogte, aan de voet van de Mount Everest. Vervolgens trekken we twaalf dagen door de bergen om een hoogteverschil van 2.500 m te overbruggen en uiteindelijk het Everest Base Camp op 5.364 m te bereiken.” Hier is de mogelijkheid nog een paar honderd meter hogerop te gaan, waarbij een zonnetje mooi zou zijn. Frank hoopt er in ieder geval op. “Dan zie je de Himalaya in alle pracht en glorie. En anders blijven we twee dagen in het kamp om gewoon te acclimatiseren.”

Zuurstof

Donderdag 29 mei om 08.00 uur in de ochtend klinkt het startschot van de Himalaya Marathon en rennen tussen de 500 en 750 hardlopers uit de hele wereld de beroemde berg af. Frank verwacht dat de Nepalese lopers dat als een speer zullen doen. “Die lopen de marathon misschien wel in drie, vier uur. Voor ons, Europeanen, is het een stuk lastiger. Wij doen er waarschijnlijk tussen de zes en acht uur over. We zullen even op gang moeten komen. Iedere meter die je naar beneden gaat, krijg je meer zuurstof.”

Steratleten

Frank, die acht jaar geleden z’n zaak verkocht en stopte met (betaald) werken, wil ‘iets moois’ verbinden aan zijn sportieve uitdaging. “Op maandagavond heb je bij de atletiekvereniging de steratleten, sporters met een beperking die onder begeleiding met veel plezier hun sport beoefenen. Wellicht kan ik ze aan nieuw materiaal helpen of ze anderszins faciliteren.”

Dichter bij de plek waar het allemaal moet gebeuren heeft Frank nog een doel. “112 Nepal is een stichting die zich inzet voor de wederopbouw en de toekomst van het land, dat in 2014 en recent nog weer werd getroffen door een zware aardbeving. Wat zou het mooi zijn ook daar iets voor te betekenen.” Voorlopig heeft de Zeewolder hardloper iets om naar uit te kijken. “Samen met Stephan over de finish komen en dan die medaille om onze nek krijgen, geweldig lijkt me dat!”