Echtpaar Jonkers – Woltjes viert ‘diamanten’ huwelijk
· leestijd 1 minuut GemeenteZEEWOLDE — Maandag 27 oktober was het precies 60 jaar geleden dat Hans Jonkers en Liesbeth Jonkers – Woltjes trouwden in het statige stadhuis van de stad Groningen. Dat heugelijke feit vierden ze de dag ervoor met familie en vrienden, zodat op de dag zelf het gemeentelijk bezoek kon plaatsvinden. Locoburgemeester Helmut Hermans nam een feestelijk boeket bloemen mee, en feliciteerde hartelijk namens het gemeentebestuur.
Dat Liesbeth en Hans een paar werden “berust op een behoorlijk toeval”, aldus Hans. Liesbeth groeide op in Groningen, Hans in Breda. Een logisch vraag in zo’n geval: hoe kom je elkaar dan tegen? “Een goede vriend van me”, vertelt Hans, “zou op vakantie naar Italië. ‘Ga je mee?’, was de vraag. Ik had er aanvankelijk geen zin in, maar heb me toch laten overhalen. Het was een jongerenreis per bus naar Arco, bij het Gardameer. En op diezelfde reis, jawel, had Liesbeth ingeschreven. Zo begon het, en zo is ’t gebleven!”
Liesbeth en Hans hebben tijdens hun huwelijk langs flink wat woonplaatsen “gezworven”, zoals Hans het uitdrukte, maar kwamen, na wat langere tijd in Bunschoten-Spakenburg, uiteindelijk in Zeewolde terecht. Eerst in een groot huis, maar met de komst van enig fysiek ongemak – ouderdom komt met gebreken… – leek het verstandig om een geriefelijk appartement te zoeken. “Eerst wilde ik niet”, vertelt Liesbeth. “Ik was aan dat huis verknocht, en dat maakt zoiets een moeilijke stap, maar uiteindelijk hebben we de knoop toch doorgehakt.” De jubilarissen wonen nu al weer vijf jaar in een prachtig appartement in het centrum van het dorp.
Liesbeth en Hans hebben drie dochters met aanhang, en vier kleinkinderen. “Kijk eens wat ze voor ons gemaakt hebben!” Er ligt een fraai boek op tafel waarin 60 jaar huwelijk in woord en beeld voorbijkomt, grotendeels het werk van hun middelste dochter, die ook tekende voor een originele uitnodigingskaart voor het feest. Ze stralen het uit: “Een rijk bezit, zulke kinderen en kleinkinderen. Dat je zó dit feest mag vieren, prachtig!”
