
Echtpaar De Zoete – Somers viert 65-jarig huwelijksjubileum
· leestijd 1 minuut Gemeente InstagramZEEWOLDE — Zondag 27 april vierden Jan de Zoete en Tonny de Zoete – Somers het heugelijke feit dat ze 65 jaar geleden in het huwelijksbootje stapten. Een dag later stond locoburgemeester Helmut Hermans op de stoep om hen namens het gemeentebestuur te feliciteren, en kwam gewoontegetrouw niet met lege handen: hij had die handen vol aan een feestelijke bos bloemen en een taart. “Jaaa, dat hóórt, bij 65 jaar!”, verklaarde hij breed lachend.
![]()
Zeewolde Actueel
Tonny en Jan kwamen in 1993 naar Zeewolde vanuit Driebergen, waar Jan een carrière in het onderwijs voltooide. Hun roots liggen echter in Rotterdam, waar ze opgroeiden, en als kinderen geleidelijk aan de wederopbouw van de stad meemaakten na de verwoestingen in de tweede wereldoorlog. “Ja, we hebben letterlijk op de puinhopen gespeeld”, herinnert Jan zich, “en zo noemden we dat ook: ‘de puin’, en daar hebben we ons gek genoeg prima kunnen vermaken. Ach ja, zo ging dat…”
Vorig jaar ontvingen Jan en Tonny uit handen van burgemeester Gerrit Jan Gorter een koninklijke onderscheiding, als dank en waardering voor hun jarenlange vrijwillige inzet voor de mensen om hen heen. “Tja, ze vragen je ergens voor, en als je kan, nou, dan draag je gewoon je steentje bij. In die beginjaren hier in Zeewolde waren we bij heel veel dingen betrokken: kerkwerk, de PCOB, maar bijvoorbeeld ook de vereniging van eigenaren rond ons appartement en daarbuiten. Word je ouder, ja, dan bouw je dat af, maar toen…” Jan vertelt vervolgens boeiend over nóg een staaltje vrijwilligerswerk: campings keuren voor ‘Campingwijzer’, en later het organiseren van kampeerreizen voor RCN. “Ja, dat was een mooie tijd”, beaamt Tonny. “Overal geweest, veel gezien. Je zou het zó weer doen…”
Jan en Tonny hebben twee kinderen en één kleinkind. “Niet wat je noemt een grote familie, inderdaad, maar des te meer vrienden en kennissen!” Stille getuige daarvan is een tafel die tot aan de randen vol staat met felicitatiekaarten. “Je ziet het: ze zijn ons niet vergeten…”






























