Voetbalagent Johan Henkes wisselt Camp Nou en Wembley af met sportpark De Horst

ZEEWOLDE – Als klein jongetje was Johan Henkes al verzot op voetbal. Met zijn bedrijf Dotcomsport kwam hij later in 23 landen. Als makelaar van negen profvoetballers kent hij inmiddels de wereldkaart helemaal zo’n beetje uit z’n hoofd. En dan heeft hij ook nog tijd voor het bestuur van VV Zeewolde…

Jongensdroom

Bijna ieder kind droomt ervan ‘later’ profvoetballer te worden. Johan Henkes (net 41 geworden) geeft lachend aan dat hij daarvoor vroeger toch te weinig talent had. Dat wilde echter niet zeggen dat hij niets met sport zou kunnen doen. “In 1997 werd mijn vader Adrie hoofd van de ambulancedienst in Flevoland en verhuisde ik met mijn ouders naar Zeewolde”, begint hij zijn verhaal. “Na twee jaar ben ik naar Heerenveen verhuisd, waar ik het CIOS ging doen. Ik heb daar nog les gehad van Foppe de Haan. Het was een prachtige tijd. Ik heb er heel veel geleerd.” Na het CIOS meldde Johan zich aan op de Hogeschool van Amsterdam, waar hij sportmanagement ging doen. “Ik wist toen al dat ik professioneel in de sport aan het werk wilde. Daarbij moest ik wel zelfondernemend zijn. Ik zag mezelf niet als trainer, die ambitie had ik niet. Wel heb ik veel voor de groep gestaan en allerlei jeugdteams getraind.”

Automatisering

Toen Johan in 2008 zijn studie afrondde, kreeg hij de kans Dotcomsport te starten samen met zijn latere vrouw Lotte. Ook sportverenigingen konden automatiseringsprogramma’s heel goed gebruiken. Johan begon bij zijn eigen vereniging, VV Zeewolde. “Ook voor vele andere clubs hebben we applicaties gemaakt. Ik zag dat trainers nog veel op papier deden. Dat kon anders, volgens ons! Toen is het heel snel gegaan. Het eerste jaar waren er vijftig clubs, het jaar erop al 150. Dat knalde door naar 500 clubs in 23 verschillende landen. In Nederland had ik clubs als Feyenoord en FC Utrecht - 23 BVO’s in totaal -, in het buitenland grote organisaties zoals US Soccer, maar ook kleinere als de Arubaanse en Curaçaose voetbalbond. Al met al bouwde ik een enorm netwerk op. We verkochten het bedrijf in 2020.”

Grote sprongen

Eigenlijk was het helemaal niet vreemd dat Johan in zijn huidige wereldje, dat van de voetbalmakelaars c.q. -agenten, terechtkwam. De eerste stap kwam in 2021 met Rick Karsdorp, die op dat moment voor het grote AS Roma uitkwam. Johan moest er eerst goed over nadenken. “Voetbalagenten hebben niet de beste naam. Je kunt iemands carrière maken, maar zeker ook breken. Je kunt een goede keuze maken voor je speler, maar bij pech een verkeerde. Het is jammer dat de nadruk zo vaak ligt op het geld, want het is echt een vak. Je moet bijvoorbeeld examen doen bij de FIFA. Dat betekent onder meer dat je vierhonderd pagina’s in juridisch Engels door moet zien te worstelen en je moet jezelf ook nog eens constant bijscholen.” AS Roma speelde bij de start van Johan als spelersagent Champions League. De Zeewoldenaar maakte opeens grote sprongen… “Andere agenten moeten misschien hopen of ze  op De Toekomst (het sportcomplex van Jong Ajax, red.) een talentje mogen begeleiden, ik zat daar ineens bij de club van Francesco Totti en Daniele De Rossi om tafel. Van het een kwam het ander en ik moest zorgvuldig bij de les blijven. Oud-Feyenoorder Sven van Beek polste me ook, gevolgd door Dylan Vente en Lucas Woudenberg. In totaal heb ik nu negen jongens, terwijl ik intussen meer dan 25 transfers heb geregeld. Er komt veel meer bij kijken dan alleen zo’n speler vertegenwoordigen. Het kan ook zijn dat ik een club tip dat er ergens een speler verkocht moet worden of dat je ingezet wordt door een club om een transfer voor te bereiden. Dan treed ik dus op als broker of dealmaker en zit ik niet aan de spelerskant. Ik help in zo’n geval iemand om ergens onderdak te vinden. De eigen agent mag het vervolgens afmaken. Samenwerken in deze wereld is key.”

Sterke vrouw

Lucas Woudenberg voetbalt in Frankrijk, Jetro Willems in Spanje, Dylan Vente in Schotland, Laros Duarte in Hongarije en Sven van Beek zelfs in Qatar. Dat impliceert dat Johan veel op pad is en regelmatig in het vliegtuig zit. “De jongens waarderen het dat je een aantal keren per jaar bij hen komt kijken. Zo was ik onlangs bij Sven in Qatar. Daar ga je dan niet voor twee dagen heen, ik was er een hele week. Onlangs was ik nog in Istanbul. Daar heb je drie grote clubs. Bij Dotcomsport was ik ook al veel op pad. Gemiddeld was ik toen per maand ook sowieso een week weg.” Als voetbalagent heeft Johan een hectisch leven. Gelukkig heeft hij een vrouw die helemaal achter hem staat. “Lotte is een heel sterke vrouw die me begrijpt. Ze geeft me veel vrijheid, anders zou het ook niet kunnen. Vooral de transferperiode is een achtbaan. Je slaapt dan hooguit drie, vier uurtjes per nacht. Er staat natuurlijk ook heel veel druk op, niet alleen voor de speler, maar eveneens voor de club en niet te vergeten de familie. En gebeurt het niet, dan kijkt de speler alleen maar naar de agent, wat enerzijds natuurlijk zeker te begrijpen is. Helaas is de gewenste oplossing alleen niet altijd voorhanden.” 

Voetballen in de woestijn

Johan kent z’n jongens ondertussen al z’n broekzak. En dat moet volgens hem ook wel. “Je hebt elkaar gewoon heel hard nodig en kunt in een situatie dat er gehandeld moet worden niet zonder elkaar. De jongens bellen mij in die situaties bij wijze van spreken eerder op dan hun eigen vrouw, dat durf ik rustig hardop te zeggen. Ik weet alles van de jongens, letterlijk alles. Als ze ergens mee zitten, of ze hebben vragen, bellen ze me direct op. Dat geeft een hechte vertrouwensband. Sven van Beek is zo een goede vriend van me geworden. Ik heb hem gesteund nadat hij voor Feyenoord niet meer van waarde was. Hij was die geblesseerde speler die vijf of zes eigen goals gemaakt had. Ik had het geloof dat hij weer een goeie stap kon maken. Hij werd aanvoerder van Heerenveen en als beloning heb ik hem uiteindelijk aan een contract in Qatar geholpen.” Voetballen ‘in de woestijn’ heeft niet het niveau van de Champions League, maar Johan vindt het ten onrechte dat er nog weleens naar op neer wordt gekeken. “Vergeet niet dat je er grote namen tegen kunt komen, die het niveau aanzienlijk kunnen opstuwen.” De Zeewolder spelersagent draait er echter niet omheen dat transfers wel degelijk vaak met geld hebben te maken. “Je kunt er inderdaad goed verdienen en het leven kan er prachtig zijn. Het was voor Sven ook een economische beloning. Hij wilde zo graag naar het buitenland. Qatar betaalt daarbij ook nog eens veel beter dan de Eredivisie, daar hoeven we niet hypocriet over te doen. Een speler moet ook aan zichzelf denken, een carrière is niet oneindig. In het bedrijfsleven wisselen mensen net zo goed van baan, als men elders meer kan verdienen.”
Het is in de wereld van de spelersagenten niet alleen maar feestgedruis en polonaise lopen. De aanvaring met José Mourinho (van juli 2021 tot begin dit jaar trainer van AS Roma) zal Johan voor altijd bij blijven. “Hij had Rick Karsdorp voor de bus gegooid. Nog net niet letterlijk, maar het scheelde niet veel. Ik zat net op Curaçao en werd gebeld door de NOS en VI. Ik had direct in de gaten: dit is foute boel! Dan zijn de media niet zachtaardig. In Nederland gaat het misschien nog wel, maar in Italië is men keihard. Alleen Rome heeft al vier, vijf gazetta’s, los van de online media en de supportersdruk. Je moet dan de boksring in met een van de grootste trainers van de wereld. Dat was geen pretje, met name niet voor Rick en zijn omgeving. Los van het feit dat je om zo’n speler geeft, wil je hem zo goed mogelijk beschermen, wat in een dergelijke situatie bijna onmogelijk is. Ik was ineens in een heel donkere film terechtgekomen.”

Local heroes

Ondanks dat hij regelmatig in de grootste stadions van de wereld zit, voelt Johan zich niet te groot voor VV Zeewolde en sportpark De Horst. Na zijn periode bij Dotcomsport (2008-2020) werd hij gevraagd om bestuurslid technische zaken te worden. Hij was vijftien jaar leider van het derde elftal geweest, maar begreep onder meer vanuit zijn ervaring met clubs dat het eerste elftal voor de voetbalvereniging zou moeten gaan werken als katalysator. “Peter Epe had het eerste teruggebracht naar de derde klasse. Met Carl Aventurin kwam er vervolgens nieuw elan. Hij zweepte de boel op en deed het fantastisch met een tweede en een eerste plaats. Je ziet het aan het publiek. In het begin stonden er 100, 200 man langs de lijn bij een thuiswedstrijd, nu zijn er dat structureel 4- tot 500. Ik heb tegen de spelers gezegd: jullie worden de local heroes. Dat betekent dat er doorgeselecteerd moet worden en ik weet best dat je daar niet altijd vrienden mee maakt. Alles altijd met als doel om VV Zeewolde verder te helpen. De besprekingen met de jongens en stafleden komen er weer aan, die zijn elk jaar rond januari. Ed Engelkes doet het goed met zijn team. We draaien heel netjes mee in de tweede klasse. Dit jaar is het stabiliseren, maar we zijn er nog lang niet! We willen met deze groep de beste prestaties van VV Zeewolde tot dusver gaan halen. Iets wat realistisch is, ik ben trots op die gasten.”