Echtpaar van der Eijk – van der Pol 50 jaar getrouwd
· leestijd 1 minuut AlgemeenZEEWOLDE — Dinsdag 24 november was het precies 50 jaar geleden dat Jacob van der Eijk en Liesbeth van der Eijk - van der Pol elkaar het jawoord gaven. Ze hadden gedacht dat bescheiden en in heel kleine kring te zullen vieren, vanwege die vervelende omstandigheid die we in dit verband al zo vaak genoemd zien: corona. Maar dát lieten de familieleden niet op zich zitten. Zoon en schoondochter volgden een inmiddels beproefd voorbeeld, en organiseerden een heuse DTFR, ofwel een Drive Through Felicitatie Receptie. Je moet er maar op komen…
Toegegeven: de locatie is er naar. Daar in het verre, weidse achterland van Zeewolde bezit de familie van der Eijk een fors uitgevallen akkerbouwbedrijf, met indrukwekkende percelen voor opslag en bewoning. Dat leent zich natuurlijk geweldig voor het inrichten van een ‘straat’ waarlangs familie, vrienden, collega’s en kennissen met eigen auto zouden kunnen defileren, gelukwensen roepen, even gauw “Alles goed?” uitwisselen, om dan plaats te maken voor de volgende in de rij. Dat was het plan, en klokke elf die ochtend zou het allemaal gaan plaatsgrijpen, alles zo coronaproof als het maar kon. De jubilarissen wisten nog van niets… Verrassing!
Dat was het inderdaad. Zodanig zelfs dat Liesbeth even flink van haar stuk gebracht was toen haar duidelijk werd wat de bedoeling was. “Oh, nee toch?” Jacob legde gemoedelijk uit: “Ze houdt niet zo van ophef en heisa. Ze ziet het liever klein en bescheiden.” Hij glimlachte er berustend bij, met een blik van ‘het komt wel goed’. En inderdaad, het moest bij Liesbeth even landen, maar toen raakte ze toch wel gecharmeerd van alle ‘ophef’ die haar en haar echtgenoot ten deel viel. Pontificaal waren twee gemakkelijke stoelen geplaatst bij een uit voorraadkisten opgetrokken erepoort, en toen de eerste auto er onderdoor reed was de begroeting allerhartelijkst, en werden de gelukwensen dankbaar in ontvangst genomen. Het werd die ochtend een hele file, daar aan de Wulpweg.
Zoon Arian en schoondochter Angela hadden uiteindelijk alle eer van hun inspanningen. Op het eindpunt van de ‘straat’ trakteerden ze, professioneel gehuld in beschermende spullen, op verse koffie en petitfours, veiligheidshalve te nuttigen in de auto. Men liet het zich goed smaken. Al met al een buitengewoon creatieve oplossing van het probleem dat menigeen in de komende feestmaand zal bezighouden: hoe feesten we veilig én leuk? Zou een Xmas Drive Trough misschien iets zijn..?
