Zeewolde 40 jaar (deel 15): De Eemhof, een vakantiepark om je vingers bij af te likken

Zeewolde en Almere aasden allebei op de ‘Zuidlob’, het buitengebied tussen enerzijds de Nijkerkerweg en anderzijds het Nijkerkernauw en het Eemmeer. De bewoners opteerden in grote meerderheid voor Zeewolde en kregen op donderdag 31 maart 1983 hun zin, op deze datum hakte de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders (RIJP) de knoop door en wees de Zuidlob aan Zeewolde toe. Hierdoor ‘kreeg’ de aanstaande gemeente ook zomaar vijfsterrenvakantiepark De Eemhof aan de Slingerweg 1 erbij.

Sporthuis Centrum

Grote man achter De Eemhof was de Rotterdamse zakenman Petrus Henricus Derksen (1913-1996), die op z’n parken gewoon bekend stond als ‘Piet’. In 1953 begon hij aan de Rotterdamse lijnbaan een warenhuis in sportartikelen: ‘Sporthuis Centrum’. Binnen enkele jaren had hij een keten van zeventien winkels door heel Nederland. In 1968 startte hij in Limburg zijn eerste vakantiepark (‘Lommerbergen’), waarna parken als ‘Vennenbos’ (1970), ‘Meerdal’ (1971) en ‘Huttenheugte’ (1972) volgden. Derksen was een zeer gelovig katholiek man en droeg dat ook uit in zijn parken, die standaard werden voorzien van kerken en kapelletjes. Eind jaren ’70 liet hij zijn oog vallen op Zuidelijk Flevoland. Pal aan het Nijkerkernauw realiseerde hij ‘De Eemhof’. Hij kreeg de volledige medewerking van de RIJP, op deze wijze zou het nieuwste gedeelte van de polder ook recreatief voor de dag kunnen komen.

Golvend landschap

De Eemhof besloeg een complex van 40 ha en zou bij een volledige bezetting zo’n drieduizend vakantiegangers kunnen herbergen. Afhankelijk van het seizoen zou er aan 150 à 200 man werk kunnen worden verschaft. Bij de bouw keek Derksen niet op een paar cent. Hij vertimmerde in totaal voor zo’n 60 miljoen gulden. De Eemhof deed nauwelijks aan de rest van de polder denken. Geen kubieke meter grond bleef op de oorspronkelijke plek liggen. Het hele terrein kreeg een golvend landschap. Op het heuvelachtige geheel kwamen al met al terrasvormig gegroepeerd 600 bungalows te staan. Waterpartijen die zich door het gebied slingerden, verlevendigden het aanzien. Verder was er plek voor 50 studio’s. Deze waren bedoeld voor de huisvesting van congresgangers. Sporthuis Centrum hoopte hierdoor dat het park in de wintermaanden aantrekkelijk zou worden voor congressen.

Subtropisch zwemparadijs

De Eemhof was vanwege nog een andere reden bijzonder. Derksen introduceerde op het park het zogenoemde subtropische zwemparadijs. Met verschillende baden en een waterglijbaan bleek dit een echte innovatie in de vakantiemarkt. Met een watertemperatuur van 32 tot 36 graden Celsius hoefden zwemmers niet meer bang te zijn voor kippenvel of koudwatervrees. De bijzondere voorziening stond niet alleen open voor de eigen gasten. Het bad werd eveneens gewild voor verjaardagspartijtjes en andere bezoekjes van passanten. Uiteraard tegen betaling. Ten slotte moeten ook nog enkele andere voorzieningen op het park worden genoemd: een tennisbaan, een midgetgolfbaan, een discotheek, een restaurant en een supermarkt.

Opening

De Eemhof werd op woensdag 3 september 1980 geopend door de CDA-staatssecretaris Ted Hazekamp (1926-1987) van Economische Zaken. Er werden mooie woorden gesproken bij de opening. “Door De Eemhof krijgt Flevoland meer bekendheid en zullen mensen ontdekken dat deze contreien meer bieden dan wat zij zich gewoonlijk bij een polder voorstellen.”