‘Gezicht van de bank’
· leestijd 2 minuten AlgemeenZEEWOLDE - Op onze oproep aan inwoners om verhalen en anekdotes met ons te delen uit de afgelopen veertig jaar is een aantal mooie reacties binnengekomen, zoals deze van José Hendriks.
“In juli 1982 bood de heer R de Vries, toenmalig directeur van de Rabobank in Dronten, mij een positie aan. Ik woonde (toen nog) in Dronten en werkte bij die bank in Baarn. Wat was ik blij om niet langer dagelijks door die eindeloze, saaie polder te hoeven rijden. Destijds moest ik nog over Nijkerk, want de Stichtse Brug was er nog niet. Vooral die Spiekweg vond ik een nare weg; amper verkeer en altijd dreiging van overstekende reeën.
Enthousiast stapte ik 18 juli het kantoor binnen. Toen kreeg ik te horen dat ze mij graag in de, net één dag oude, vestiging in het nieuwe dorp Zeewolde wilde plaatsen. Ik kon me inhouden, maar dacht echt ‘Wáááát?’ Weer dat hele k-stuk die polder door? Maar goed, gehoorzaam als ik was, vergezelde ik de ‘manager particulieren’, de heer Heuwekemeijer, naar het houten pandje in dat nog te bouwen dorp.
De eerste twee jaar waren we alleen ‘s ochtends geopend voor de pioniers in het buitengebied. Pas in 1984 werden dat hele dagen. Samen met Gerhard Smit, de man die altijd met zijn tasje ‘de boer op ging’, runde ik het Zeewolder filiaal tot de komst van Dick Maat.
Omdat ik nog in Dronten woonde, ging ik ‘s morgens altijd eerst naar het hoofdkantoor om daar geld te halen. Van Gend en Loos of Brinks kwam (nog) niet, dus nam ik in een gewone aktetas dat geld mee in mijn Honda Civic-je. Die tas kon soms best zwaar zijn, vooral als er standaard rollen muntgeld inzaten voor de RCN. Rob de Bes en later andere medewerkers kwamen dat dan weer ophalen.
Als er te veel geld in kas was, nam ik het gewoon weer mee terug naar Dronten. Dat is nu haast niet meer voor te stellen.
Op een dag brak mijn koppelingskabel op de Biddingringweg tussen Dronten en Biddinghuizen. Mobieltjes waren er nog niet, en praatpalen van de ANWB evenmin. Ik moest wachten op hulp, maar dat was geen geruststellende gedachte met al dat geld op zak.
Gelukkig reed de Wegenwacht zijn rondes door de polder en stopte er al snel zo’n gele auto.
De monteur kon ter plekke het mankement niet repareren en wilde me naar een garage slepen. ‘Wilt u mij s.v.p. eerst terug brengen naar het bankkantoor in Dronten, want ik wil heel graag eerst deze tas veilig stellen’, vroeg ik hem. Gelukkig begreep hij mijn situatie en zijn we samen naar de bank gereden.
Wat later vroeg mijn werkgever of ik naar Zeewolde wilde verhuizen als ‘gezicht van de bank’.
Daar ben ik ze nog steeds dankbaar voor. In september woon ik al veertig jaar op een van de mooiste plekjes aan de rand van het dorp en geniet nog elke dag van het uitzicht.”
Zeewolde 40 jaar: Verhalen gezocht!
Heeft u ook een onvergetelijk moment, een bijzonder verhaal of een grappige anekdote meegemaakt in de afgelopen veertig jaar? Of kent u iemand die een indrukwekkende ervaring wil delen? Of het nu gaat om een historische gebeurtenis, een hartverwarmend initiatief, een bijzondere ontmoeting of een hilarisch voorval - wij willen het horen!
Stuur uw reactie (max 400 woorden en liefst ook een foto) naar redactie@zeewolde-actueel.nl, Instagram of onze Facebookpagina en wie weet schittert uw bijdrage dit jaar in de Zeewolde Actueel!
