Hilarisch voorval

ZEEWOLDE - Op onze oproep aan inwoners om verhalen en anekdotes met ons te delen uit de afgelopen veertig jaar is al een aantal mooie reacties binnengekomen, zoals deze van Ineke Bouwman.

Op 15 april 1981 verhuisden wij met ons gezin naar de kavel NZ 68 op de hoek van de Slingerweg en de Schillinkweg. Er stond een schuur van de Rijksdienst, en de oprit naar de schuur was ongeveer 150 meter lang. Aan de rechterzijde van de oprit stonden twee tijdelijke kantoren en aan de linkerzijde hadden wij twee stacaravans laten bouwen die aan elkaar waren verbonden.

Uiteindelijk hebben we hier tot juni 1982 gewoond, toen we konden verhuizen naar de nieuwe boerderij. Er stonden nog maar weinig boompjes, dus vanuit de kamer konden we kilometers ver kijken en de brug naar het vasteland open of dicht zien gaan. Voor boodschappen gingen we naar Nijkerk, we tennisten in Amersfoort en hockeyden in Leusden. In dat eerste jaar stond er hier en daar een caravan bij een kavel, waar de boer woonde terwijl het gezin nog op het oude land bleef. We moesten natuurlijk zelf zorgen voor brandstof voor de tractoren en auto’s.

Vergaderingen voor de boeren werden gehouden op Trekkersveld. We hadden kennis gemaakt met een gezin dat bij de tweede uitgifte was gekomen, en als de mannen naar de vergadering gingen, zochten de vrouwen elkaar op. In die boerderijen woonden al gezinnen.

Voor de eerste keer reed ik dus dwars door de polder naar de Reigerweg. Het begon donker te worden, maar ik realiseerde mij niet dat het na middernacht zonder maanlicht die avond pikkedonker zou zijn. Het begon ook nog eens te regenen. Heel voorzichtig reed ik de lange rechte wegen af op zoek naar de kruisende wegen. Dat viel niet mee… nergens iets van verlichting. Eindelijk vond ik de Schillinkweg weer, en plotseling reed er een auto achter me met felle verlichting. Geen idee waar die vandaan kwam, waar had die staan wachten? Mijn hart klopte in mijn keel...

Nu maar hopen dat mijn man al thuis was. Ik reed de oprit op met nog steeds die auto met felle verlichting achter mij aan. Ik claxonneerde om hulp, gelukkig was mijn man al thuis en opende de deur van de caravan met een hockeystick in zijn hand, op alles voorbereid dus.

Ik stapte uit, draaide me om en zag een glimmende politiepet! Wat een geruststelling! Het was de heer Van de Kaa, de boswachter van het eerste uur. Hij dacht de dief te pakken te hebben die regelmatig brandstof uit de tanks van de boeren haalde. Daar was weinig toezicht op.

Hij wist niet dat er op onze kavel al een boerengezin woonde… Veel excuses werden aangeboden, en wij konden weer rustig slapen.

Zeewolde 40 jaar: Verhalen gezocht!

Heeft u ook een onvergetelijk moment, een bijzonder verhaal of een grappige anekdote meegemaakt in de afgelopen veertig jaar? Of kent u iemand die een indrukwekkende ervaring wil delen? Of het nu gaat om een historische gebeurtenis, een hartverwarmend initiatief, een bijzondere ontmoeting of een hilarisch voorval - wij willen het horen!

Stuur uw reactie (max 400 woorden en liefst ook een foto) naar redactie@zeewolde-actueel.nl, Instagram of onze Facebookpagina en wie weet schittert uw bijdrage dit jaar in de Zeewolde Actueel!