Verjaardag… je wordt thuisgebracht

ZEEWOLDE - Op onze oproep aan inwoners om verhalen en anekdotes met ons te delen uit de afgelopen veertig jaar is al een aantal mooie reacties binnengekomen, zoals deze van Arend en Barta Koekoek.

In mei 1982 kwamen we vanuit Wolfheze, een dorp in de buurt van Arnhem, in de Flevopolder wonen. Vanuit een bosrijke omgeving net buiten de bebouwde kom naar een kale vlakte, een kilometer of twintig buiten de dichtstbijzijnde bebouwde kom. We verhuisden expres enkele weken voor het eind van het schooljaar zodat onze oudste nog een aantal weken naar de lagere school kon en zo met leeftijdgenoten ‘uit de buurt’ kennis kon maken. Jacko kwam in de zesde klas van ‘t Wold, Wilma in de vierde. 

Eind december 1982 vierden we Wilma’s eerste verjaardag in de polder: ze werd elf jaar. Omdat er maar negen meisjes in haar klas zaten, mocht zij ze alle negen vragen. Uitnodigingen werden gemaakt en voor de kerstvakantie in de klas uitgedeeld. Op de uitnodiging hadden we keurig vermeld dat de kinderen om half tien zouden worden thuisgebracht. 

Op de dag van het verjaardagsfeestje werden alle meisjes door de ouders bij ons aan de Ooievaarsweg gebracht, en we vierden een gezellige verjaardag. Rond kwart over negen ‘s avonds werd het tijd om de feestvierders naar huis te brengen, zodat ze allemaal rond half tien thuis zouden zijn, zoals we aangegeven hadden. Barta laadde de auto vol met giebelende jongedames en ging op weg om de meisjes naar huis te brengen. We hadden op dat moment nog niet door dat de afstanden in Zeewolde iets groter waren dan in het dorp waar we vandaan kwamen. We wisten dat het naar de basisschool ongeveer een kwartier rijden was, maar de polder bleek iets uitgestrekter dan we verwacht hadden. Het was mistig en pikdonker en Barta wist nog niet waar iedereen woonde. Mobieltjes of tomtom waren er nog niet, dus de meiden moesten de weg wijzen. 

Eerst een goede vriendin die vier kilometer verderop woonde langs de route naar het dorp, dus die wist Barta zelf te vinden. Daarna de vraag “Wie woont er nu het dichtstbij?” en dan wees die de weg naar haar huis. Zo ging het (mede door de mist, de onbekende wegen en de reeën en ander overstekend wild) in een niet al te snel tempo vanaf de Ooievaarsweg tot aan de uithoeken van (het toekomstige) Zeewolde. 

Rond twaalf uur ging de telefoon en had Arend de ouders aan de lijn die achter ons aan de Reigerweg woonden, en van wie de dochter nog niet thuis was. Of de mesijes toch niet opgehaald moesten worden? Arend wist ook niet wanneer de betreffende jongedame thuis zou zijn. Barta was inmiddels al twee en half uur onderweg. Uiteindelijk werd ook dit verjaardagsgastje iets na middernacht thuis afgeleverd, waarna Barta rond kwart over twaalf weer thuis was. Een ervaring om nooit te vergeten.

Zeewolde 40 jaar: Verhalen gezocht!

Heeft u ook een onvergetelijk moment, een bijzonder verhaal of een grappige anekdote meegemaakt in de afgelopen veertig jaar? Of kent u iemand die een indrukwekkende ervaring wil delen? Of het nu gaat om een historische gebeurtenis, een hartverwarmend initiatief, een bijzondere ontmoeting of een hilarisch voorval - wij willen het horen!

Stuur uw reactie (max 400 woorden en liefst ook een foto) naar redactie@zeewolde-actueel.nl, Instagram of onze Facebookpagina en wie weet schittert uw bijdrage dit jaar in de Zeewolde Actueel!