Dijkgraaf Hetty Klavers geeft waterschap gezicht bij Rotaryclub

ZEEWOLDE – Dijkgraaf Hetty Klavers van het waterschap Zuiderzeeland sprak maandagavond voor een zeer goed gevulde Verbeelding op een open avond van Rotaryclub Zeewolde. Ze behandelde de diverse taken van het waterschap, maar ook actuele thema’s als klimaatverandering en bodemdaling. Tevens vertelde ze wat ze vond van het idee een kazerne te bouwen op de voormalige zeebodem.

Staaltje ingenieurskunst

Hetty Klavers (1965) is nu bijna twee termijnen van zes jaar dijkgraaf (vergelijkbaar met een burgemeester) van het waterschap Zuiderzeeland en werd onlangs voorgedragen voor een derde termijn. “Er is alleen nog een handtekening van de minister nodig”, lachte ze maandagavond met een knipoog naar de recente lintjesdiscussie. Zuiderzeeland is een van de 21 waterschappen in Nederland, maar wel een heel bijzondere, in de ogen van de dijkgraaf. “Ons gebied is uniek. Het is een staaltje ingenieurskunst dat z’n weerga niet kent. Nu is droogleggen één, daarna is het zaak goed voor onze polder te blijven zorgen.” Klavers zei dat alle gemeenten haar ‘even lief’ waren, maar dat Zeewolde toch wel een opmerkelijke positie innam. “Je hebt er een aantal buitendijkse gebieden die natuurlijk extra in de gaten moeten worden gehouden. Bijzonder is ook dat er voor de aanleg van de sluis bij de Polderwijk een stukje dijk verlegd moest worden. Verder staat het gemeentehuis in Zeewolde op de dijk. Daar zijn we eigenlijk helemaal niet blij mee. Stel je voor dat je de dijk zou moeten verhogen.”

Veenpakket

Het zuiveren van het afvalwater ging volgens de dijkgraaf steeds nauwer luisteren. “Iedereen snapt wel dat je overgebleven medicijnen niet door het toilet moet spoelen, maar misschien niet dat lang niet alle medicijnen door het lichaam worden afgebroken.” Volgens Klavers moeten we er rekening mee houden dat klimaatverandering een onomkeerbaar fenomeen is. “Het lijkt wel of elk nieuw uitgebracht rapport weer dramatischer is dan het vorige. Er zullen periodes van veel en van weinig water zijn. Daarop moeten we zo goed mogelijk zien in te spelen.” Ook bodemdaling zou, zo meende de spreekster, ‘nog wel een poosje doorgaan’. “De polder is natuurlijk geen pannenkoek, de bodem wordt gevormd door allerlei natuurlijke processen.” Oude onderzoeken van zeventig jaar geleden hadden volgens Klavers al voorspeld waar de bodemdalingen plaats zouden vinden. “Bodemdeskundigen keken toen echter alleen naar de inklinking van de klei, niet naar het hele veenpakket eronder.” Over de dijken rond Flevoland maakte Klavers zich nog de minste zorgen. “Wij hebben de bouwtekeningen en bij wijze van spreken de rekeningen van de aannemer nog, mijn collega’s op het oude land hebben vaak geen idee. Dat is het verschil.”

Munitieopslag

Veel mensen vinden een kazerne op de oude zeebodem een slecht idee, zo constateerde Klavers. “Daar denk ik toch iets genuanceerder over. De vijand heeft aantrekkelijker doelwitten dan een kazerne die hier ergens gebouwd zou kunnen worden. Je kunt wel zeggen dat een kazerne niet in een overstroombaar gebied mag, maar daarmee streep je meteen 60 procent van Nederland weg. Ik vind het alleen niet zo’n goed idee een munitieopslag in de buurt van de dijken bij Ketelhaven te stationeren.” Voor de ‘superkazerne’ zijn het gebied bij de Nijkerkerbrug en dat van Oosterwold nog altijd in beeld. De eerstverantwoordelijke bij het waterschap was blij deze keuze niet te hoeven maken. “Maar vanuit waterperspectief is er geen verschil.” Klavers had ten slotte nog een tip voor haar gehoor. “Zorg dat je een noodpakket hebt voor 72 uur bij grootschalige stroomuitval. We moeten ervan doordrongen zijn dat de tijden en de samenleving veranderen.”