Gedicht | De gang
AlgemeenGeschreven door Tiny, die de laatste jaren van haar leven in een verzorgingstehuis woonde. Daar schreef ze onder andere dit gedichtje in een schriftje, dat vlak voor haar overlijden in handen kwam van haar kinderen. “Er staan veel mooie en ontroerende teksten en gedichten in. Hieruit blijkt dat ze zich alleen voelde, maar dat ze zo eenzaam was, hebben we ons niet goed gerealiseerd”, aldus zoon Henk, die in Zeewolde woont.
De gang
De gang is leeg, kil en stil,
Stil, achter de deuren, geen geluid
van muziek, gepraat of gefluit.
Hier ben ik alleen, kijk om mij heen,
alleen maar gang, bange gang
Hol klinken mijn stappen langs
de muren en
wetend, ’t kan nog jaren duren
dat ik alleen mijn gang
mijn bange gang zal gaan
Tiny, april 2008
