‘Telephone’ wordt ‘Defibrillator’
· leestijd 1 minuut CultuurZEEWOLDE / LOWER SLAUGHTER (GB) — Zeewolde gaat er prat op: de grootste AED-dichtheid van het land. De Automatische Externe Defibrillator, afgekort AED, is een niet meer weg te denken instrument in de strijd tegen fatale gevolgen van acuut hartfalen. De bereidheid om zo’n apparaat onderdak te bieden is groot, en ook over animo om ermee te leren werken valt, althans in Zeewolde, niet te klagen. Toch doemt soms een probleem op: waar hang je zo’n ding?
In openbare gebouwen, medische centra en winkelcentra is vrijwel altijd een goede, weersbestendige en veilige plek te vinden voor een AED. Maar in buitenwijken, met vrijwel alleen woningbouw, ligt dat anders. ‘In elke buurt een AED’ is dan een streven waarvoor wat meer moeite moet worden gedaan. Gelukkig lukt dat in de meeste gevallen uiteindelijk wel, maar vindingrijke oplossingen, met name van het type ‘twee vliegen in één klap’, die kunnen zeer behulpzaam zijn.
In het midden-Engelse gebied dat bekend staat onder de naam ‘The Cotswolds’, waar tot in de vorige eeuw de wolindustrie het voornaamste middel van bestaan was, heeft men zo’n oplossing gevonden. In Nederland zien we ze niet meer in het straatbeeld, maar in Engeland zijn ze min of meer iconisch: de felrode telefooncel, en het eveneens rode broertje: de ronde brievenbus. Is die brievenbus vaak nog in functie, de telefooncel staat te verpieteren, en we weten allemaal waarom: we hebben nu ons mobieltje, dat in het Engels paradoxaal genoeg een ‘cellphone’ heet…
“Dat kan anders!”, moet iemand gedacht hebben, en zette een rage in gang. De enige telefooncel van het piepkleine dorpje Lower Slaughter werd opgeknapt, keurig in de rode lak gezet, voorzien van een AED op de plek van het ‘oude’ telefoontoestel, en op de plaats van de aanduiding ‘Telephone’ prijkt nu de nieuwe functie: ‘Defibrillator’. “Zo is het een nuttig kunstobject geworden”, liet iemand weten. “We weten ‘m hier in het dorp allemaal te vinden, mocht het nodig zijn.” Het idee is niet onopgemerkt gebleven; in de hele streek en daarbuiten hebben telefooncellen op deze wijze een tweede leven gekregen.
Zouden ze er nog zijn, die misschien wel net zo iconische loodgrijze stalen ‘bakken’ met veel glas van de PTT, met rondom de blauwe band bovenin, met de aanduiding ‘Telefoon’ erin uitgespaard? Zouden ze, op strategische plekken in dorpen en steden, nog kunnen dienen als AED-onderkomen? Hoe dat hufterproof en vandaalbestendig zou moeten is wel even een aandachtspuntje bij de herbestemming, maar een aardig idee is het zéker. Wie biedt..?
