25 jaar Schoppen Troef: “Het is mooi geweest!”

ZEEWOLDE - Na gedurende maar liefst 25 jaar praktisch elke week op beurtelings luchtige en ernstige toon het Zeewolder wel en wee in deze krant te hebben besproken heeft Mannes Schoppink, alias ‘Schoppen Troef’, aangegeven het ‘welletjes’ te vinden. Betekent dat een afscheid van Zeewolde Actueel? “Geen denken aan! Ik blijf de Zeewolder politiek, de sport en verder alles wat op m’n pad komt voor de krant verslaan. Schrijven is veel te leuk!” In een openhartig vraaggesprek gaat hij nader op zijn beslissing in.

Hoeveel ‘troefjes’ zijn het er in de loop van 25 jaar geworden? Heb je echt elke week je column ingevuld?

“Nou, kijk, een heel enkele keer heb je geen stof, geen inspiratie. Maar dat is me niet vaak overkomen. Er gebeurt hier genoeg… Soms, vooral in de eerste jaren, heb ik voor de vakanties vooruit gewerkt, en dan lag er voor de vakantieweken dus iets op de plank. Later heb ik ook echt vakantie genomen als het zover was. Het zullen er dus gemiddeld zo’n 45 per jaar zijn geweest. Reken maar uit! We komen dan op 1000 à 1100 ‘troefjes’. Ja, terugkijkend is dat inderdaad heel wat…!”

Er klonk vrijwel altijd enthousiasme en betrokkenheid door in je stukjes, en dat is goed beschouwd nog steeds zo. Waarom dan nu stoppen?

“Ach, van een ‘writers block’ is echt geen sprake, maar gaandeweg heb je gewoon het gevoel dat het een keertje genoeg is. Geen écht speciale reden dus, in de zin van onverwachte privéomstandigheden of iets van dien aard, maar gewoon het gevoel van ‘laat ik es plaats maken’. Beslist de krant dat er een tijdje geen algemene column zal zijn, het zij zo. En komt er een vervolg, door iemand anders, ook prima.”

Hoe is het destijds begonnen? Herinner je je nog je eerste ‘Schoppen Troef’? 

“In die tijd hadden we zowel de ‘Actueel’ als de ‘Zeewolder Krant’, waarvoor ik af en toe de rubriek ‘Spraakwater’ invulde. Een soort column, maar niet elke week. Eind 1995 kwam de toenmalige hoofdredacteur met het verzoek om er een wekelijkse column van te maken. Nog even overwogen om het ‘Schoppink Troef’ te noemen, maar dat was wat teveel van het goede… ‘Troef’ associeert natuurlijk met het kaartspel, en zo is het ‘Schoppen Troef’ geworden. M’n eerste verscheen in de eerste Zeewolder Krant van 1996, en ging over de manier waarop Kerst 1995 gevierd was. Je kunt ‘m nog nalezen in m’n boek ’25 jaar Zeewolde’.”

Toen je begon met ‘Schoppen Troef’ was Zeewolde ruim 10 jaar oud. Je hebt het dorp zien groeien en veranderen. Is je column mee veranderd? 

“Er was afgesproken dat ik wel en wee van het dorp zou bespreken op licht ironische toon, en beslist niet cynisch of sarcastisch. Dat is gebleven. Destijds telde Zeewolde ongeveer 13.000 inwoners, en nu gaan we rap naar het dubbele daarvan. Het kleinschalige is er dus wel vanaf. Nu, met de social media, de websites en dergelijke gaat het allemaal ook veel sneller. Of dat winst is weet ik niet. Ik heb de indruk dat het door die snelheid in de communicatie ook veel vluchtiger is geworden.”

‘Schoppen Troef’ zou je kunnen zien als een pseudoniem, maar je bent voor de Zeewolder gemeenschap intussen óók een bekende figuur, door allerlei andere bezigheden als dorpscabaretier, quizmaster, presentator, noem maar op, en niet te vergeten Meester Mannes, op je school. Heb je je altijd vrij gevoeld om te schrijven wat je wilde? Weet iedereen wie ‘Schoppen Troef’ is, denk je?

“Oh, er zullen ongetwijfeld Zeewoldenaren zijn die niet weten wie erachter steekt, maar intussen zijn er ook heel veel die dat wel weten. Het maakt me eigenlijk niet uit. Ik ben heus wel eens kritisch, en dat ventileer ik dan stevig, maar uiteindelijk moet je wel samen door één deur kunnen. Niet op de man, maar op de bal, als je begrijpt wat ik bedoel. Het leukst om aan te pakken vind ik, als men op een bepaald onderwerp lekker doorslaat. Mooi actueel voorbeeld: ‘De Kerstman moet genderneutraal’. Wie verzint zoiets? Op zo’n item ironisch ingaan vind ik prachtig, en binnen de kaders voel ik me dan volkomen vrij om te schrijven wat ik wil. Moet ook!”

Je stopt met ‘Schoppen Troef’, maar niet met schrijven. Waarom?

“Ik zei al: het voelt als een goed moment om plaats te maken en m’n eigen accenten wat te verleggen. Ik schrijf veel meer dan alleen maar ‘krantenstukjes’, en dat blijf ik heus wel doen. Het liefst een mix van sport en politiek, maar ook als er bijvoorbeeld iets op het terrein van de Zeewolder historie moet worden geschreven weten ze me wel te vinden. Ach, misschien moet ik soms wat vaker nee zeggen.” En hij benadrukt nog maar eens: “Maar schrijven is veel te leuk!”

Mannes, heel veel dank voor al die leuke, markante, scherpe, geestige, spitsvondige, kritische en vermakelijke ‘troefjes’. Zeewolde heeft ervan genoten!