Zeewolde 40 jaar (Deel 7): Start bouw Jachthaven Wolderwijd

Eind jaren ’70 ontstonden de plannen voor de aanleg van een jachthaven aan het Wolderwijd. Oorspronkelijk werd er gesproken over 2.200 ligplaatsen, waarvan er de eerste jaren 1.400 zouden worden gerealiseerd. 

Projectontwikkelaar was Bredero Vastgoed, dat tussen 1921 en 1987 overal in het land actief was. Ging het aanvankelijk nog om een bouwbedrijf, in later jaren was er ook sprake van een ‘natte’ tak en hiervan was de ontwikkeling van een jachthaven nabij het latere Zeewolde een mooi voorbeeld. 

Investering

De ontwikkelaar zag zo’n jachthaven in de nieuwe polder wel zitten. Zeker omdat er een overloop van plezierboten werd voorzien van de Veluwe en ’t Gooi. De faciliteit werd als een soort investering gezien. In later jaren zou deze zichzelf dubbel en dwars terugverdienen, zo werd verwacht. 

Het baggerwerk voor de vaargeulen begon op dinsdag 31 januari 1978. Bredero kreeg hiervoor ook een ontgrondingsvergunning. Het bedrijf wilde eveneens een vergunning voor de bouw van een winterberging, een dagwinkel, een botenhelling met reparatiewerkplaats en een botenshowroom en diende hiervoor een verzoek in bij de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders. 

Weigering vergunning?

De RIJP wilde echter eerst dat de adviesraad Lelystad met plannen op tafel zou komen voor heel Zeewolde en de omgeving ervan. Landdrost Han Lammers (1931-2000) weigerde hierom aanvankelijk een bouwvergunning af te geven. Een jachthaven zou volgens hem wel mooi zijn, maar op een vlag op een modderschuit zat volgens hem niemand te wachten. Anders gezegd: de jachthaven moest onderdeel worden van een veel groter geheel aan uitgewerkte ideeën. Lammers zei letterlijk: “Bestuurlijk overleg met de betrokken ministers, de provincie Gelderland, de gemeente Dronten en het openbaar lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders moet eerst leiden tot antwoorden op vragen als: moeten we Zeewolde bouwen en zo ja, hoe en voor wie? Er moet nationaal overeenstemming over bestaan. Binnenkort zullen we daarover gaan praten in Den Haag.” Bredero mocht wel doorgaan met het graven van vaargeulen, het realiseren van welk bouwwerk dan ook was niet toegestaan.

Godfried Bomans

Later in het jaar kreeg Bredero alsnog een bouwvergunning. Voortvarend werd het werk vervolgens ter hand genomen. Op zaterdag 16 juni 1979 werd de eerste van de in totaal drie havenkommen in gebruik genomen. De officiële opening werd verricht door prof. dr. R.H.A. van Duin (1925-2001), de directeur van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders. 

Het ceremonieel vond plaats aan boord van de salonboot Orca, die op het randmeer voer. De jachthaven kreeg meteen een naam: ‘Wolderwijd’, zoals het brede gedeelte van het randmeer inmiddels ook werd genoemd. Voorheen heette het hele randmeer ‘Veluwemeer’, maar in de jaren ’70 hadden alle gedeeltes van het water tussen het oude en nieuwe land een eigen naam gekregen. De namen ‘Wolderwijd’ en ‘Nuldernauw’ waren aan het brein ontsproten van de schrijver en columnist Godfried Bomans (1913-1971). 

Prof. Van Duin, de vader van de vorig jaar overleden Zeewoldense Clementine van Duin (1954-2023), kondigde bij de opening aan dat Jachthaven Wolderwijd verder zou worden voorzien van uitgebreide accommodaties, als sanitair, wasserettes, horecavestiging, recreatiewerf en een handel in scheeps- en watersportbenodigdheden. De kranten waren het er alleen nog niet over eens of de jachthaven werd gerealiseerd nabij het ‘toekomstige dorp Zeewolde’ of de ‘toekomstige stad Zeewolde’.