Erik Wallenburg: al 25 jaar ‘Al-round Zeewoldernaar’
· leestijd 2 minuten Algemeen InstagramZEEWOLDE – Voor veel inwoners is hij al jaren een vertrouwd gezicht: Erik Wallenburg, de man achter ‘De Al-round Zeewoldernaar’. Al 25 jaar siert zijn cartoon de pagina’s van Zeewolde Actueel, maar zijn creatieve bijdrage aan het dorp gaat veel verder. Van evenementen en dorpsquiz tot logo’s en 1 aprilgrappen – zijn hand is op talloze plekken zichtbaar.
Zijn tekenwerk begon in de jaren tachtig, toen hij nog aan de Oostergo woonde en werkte bij de gemeente. Een ontmoeting met een redacteur van de Zeewolder Krant bracht hem op een nieuw spoor. “Ik weet nog dat ik tekeningen via de fax stuurde”, neemt Erik (70) ons mee in zijn geheugen. “In het begin ging het om ‘A’ en ‘B’ die met elkaar communiceerden, maar dat was toch wat verwarrend. Het werd toen al snel ‘Wally’.”
Na bijdragen aan onder meer het Veluws Dagblad kwam rond 2000 een omslagpunt, toen zijn tekeningen tijdelijk uit beeld verdwenen. “Ik stuurde nog wel dingen op, maar die kwamen niet meer in de krant. Toen dacht ik: doet de fax het niet meer? De Zeewolder Krant bleek te stoppen.” Uiteindelijk vond hij een nieuw platform bij Zeewolde Actueel. “Jaap Moerland vond het een goed idee, maar het moest anders. Het werd een soort tweespraak: De Al-round Zeewoldernaar.”
Beelddenker
Achter zijn creatieve werk schuilt een persoonlijk verhaal. Erik groeide op in Den Haag en kampte als kind al met dyslexie, al werd dat toen nog niet herkend. “Het was altijd gestuiter”, weet hij nog. “Ik heb op drie verschillende lagere scholen gezeten. Pas in de zesde klas benoemde een remedial teacher mijn probleem. Die begon voor het eerst over beelddenken en woordblindheid.”
Lezen bleef lastig. “Ik word niet blij van een boek”, draait Erik er niet omheen. “Ik kan het wel lezen, maar het verwoorden vind ik lastig. Lezen en voorlezen zijn bij mij een verschil van dag en nacht.” Toch bleek juist dat beelddenken zijn kracht. Waar woorden tekortschoten, spraken beelden.
Op school kwam Eriks talent gelukkig óók bovendrijven. “Ik was goed in knutselen en tekenen. We hadden een meester, Dick Bode. Die liet mij decors schilderen. Meedoen met zingen mocht ik niet, ik moest maar playbacken, al bestond dat woord nog niet.” Zijn creativiteit kreeg zelfs een podium buiten school: “Bloemen die ik maakte van crêpepapier kwamen in de etalage van een modeontwerper in Den Haag te staan. Dat was natuurlijk hartstikke mooi.”
Praktisch creatief
Eriks loopbaan verliep niet via een rechte lijn. Na de ivo-mavo (individueel voortgezet onderwijs) lonkte de kunstacademie, maar dat bleek geen goede match. “Ik kon er m’n draai niet vinden.” Uiteindelijk vond hij zijn plek door gewoon te doen waar hij goed in was: maken, bedenken en oplossen.
Die praktische creativiteit is nog altijd kenmerkend. “Ik zie vaak al snel een woordspeling. En ik zie ook meteen welk materiaal ik kan gebruiken. Bijvoorbeeld voor de intocht van Sinterklaas.” Inspiratie ligt overal. “Laatst las ik dat jeu-de-boules een paastoernooi had. Dan denk ik meteen aan eieren.”
Humor
Het werk van Erik is overal in Zeewolde terug te vinden. De vertrekkende gemeenteraadsleden kregen onlangs nog een fraai beeldje van zijn hand. En kijk verder alleen al naar de vele logo’s… “Ik heb er heel wat gemaakt, onder meer voor peuterspeelzalen, basisschool ’t Wold en sporthal Het Baken.”
Tegenwoordig moet Erik het fysiek wat rustiger aan doen. “Pentekenen en schrijven gaat niet meer, m’n handen werken niet mee. Boetseren lukt gelukkig wel.” Zo blijft hij actief. “Ik maak veel gebruik van de computer voor de cartoons. Het houdt me bezig, toch?”
Voor Zeewolde is hij al lang meer dan alleen de cartoonist. Met zijn scherpe blik, droge humor en eindeloze ideeën is Erik zelf uitgegroeid tot een Al-round Zeewoldernaar. Of zoals hij het zelf nuchter samenvat: “Ik zorg voor een vast herkenningspunt in de krant.”
