
‘Het echte wapen van Zeewolde raakt uit beeld’
· leestijd 2 minuten AlgemeenZEEWOLDE – Kunstenaar Erik Wallenburg uit Zeewolde ziet het steeds vaker gebeuren: het gemeentewapen van Zeewolde wordt gebruikt, maar niet in de officiële vorm. Online, bij media en op andere plekken duikt regelmatig een afgeleide versie op. Het is Wallenburg een doorn in het oog. “Dit wapen hoort bij Zeewolde. Dan moet je ook het juiste wapen gebruiken.”
(door Saskia de Wijk)
Wapen met geschiedenis
Het officiële gemeentewapen van Zeewolde werd op 21 december 1983 verleend aan de gemeente, die op 1 januari 1984 werd ingesteld. Het wapen werd ontworpen in opdracht van het Openbaar Lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders door mr. Gerlof Auke Bontekoe en getekend door heraldisch kunstenaar Geerke Meijerink.
Voor Wallenburg is het wapen meer dan een afbeelding. Als kunstenaar kijkt hij naar vorm, detail en symboliek. Juist daarom valt het hem op dat de officiële versie steeds vaker plaatsmaakt voor een variant die er wel op lijkt, maar het niet is. “Veel mensen zien waarschijnlijk niet meteen het verschil”, zegt hij. “Maar als je goed kijkt, zie je dat het om een andere uitvoering gaat. En hoe vaker die verkeerde versie wordt gebruikt, hoe meer mensen gaan denken dat dát het echte wapen is.”
Zeehonden als symbool
Het gemeentewapen bestaat uit een schild, een kroon en twee wapendragers: de bekende zeehonden aan weerszijden van het schild. Zij verwijzen naar de voormalige Zuiderzee. Over die zeehonden is destijds discussie geweest, omdat niet zeker was of ze vroeger daadwerkelijk in dit gebied voorkwamen. Uiteindelijk kregen ze toch een plek in het wapen. Juist die details maken het wapen volgens Wallenburg herkenbaar. “Die zeehonden horen bij het verhaal van Zeewolde. Het is een verwijzing naar waar dit gebied vandaan komt. Dan moet je daar zorgvuldig mee omgaan.”
Verkeerde versie domineert zoekresultaten
Zijn verbazing groeide toen hij online ging zoeken naar het wapen van Zeewolde. Wie zoekt op ‘wapen Zeewolde’, krijgt volgens hem eerst meerdere afgeleide versies te zien voordat het officiële wapen verschijnt. “Als iemand snel een afbeelding nodig heeft, is de kans groot dat hij de verkeerde pakt. Zo verspreidt die fout zich steeds verder.”
Volgens Wallenburg blijft het niet bij zoekresultaten. Hij kwam de onofficiële versie onder meer tegen bij een bericht van de politie Zeewolde, maar ook bij de speldjes op revers van de wethouders en medewerkers. Ook in een serie van Omroep Flevoland over gemeentewapens zou het wapen van Zeewolde zijn besproken aan de hand van een onjuiste afbeelding. “Dan wordt zo’n verkeerd beeld steeds serieuzer genomen.”
De gemeente Zeewolde gebruikt het gemeentewapen zelf niet actief in de dagelijkse communicatie en officiële uitingen. “Hiervoor maken we gebruik van onze eigen, herkenbare huisstijl; het logo met de kenmerkende kleuren en vormen. Het wapen wordt hoofdzakelijk gebruikt voor specifieke, ceremoniële of historische doeleinden.”
De gemeente geeft aan geen actieve, controlerende rol te hebben in hoe externe instanties, media of zoekmachines afbeeldingen van het wapen gebruiken. Wallenburg begrijpt dat de gemeente niet het hele internet kan controleren, maar vindt dat er wel meer aandacht voor mag zijn. “Als je ziet dat een verkeerde versie op belangrijke plekken opduikt, kun je daar wel iets mee doen. Zeker als een bron als Wikipedia daarin een rol speelt.”
‘Gebruik het juiste wapen, of gebruik het niet’
Voor Wallenburg raakt de kwestie aan de identiteit van het dorp. Een gemeentewapen vertelt iets over de geschiedenis, de oorsprong en het karakter van een plaats. “We zijn een jonge gemeente, maar onze symbolen doen ertoe. Gebruik het officiële wapen, of gebruik het niet. Maar gebruik geen versie die er alleen maar op lijkt.”
Wie meer weet over het ontstaan van het afgeleide wapen, of weet waar deze versie voor het eerst is gebruikt, kan contact opnemen met de redactie.





























