Bij de les | Straatgeweld
· leestijd 1 minuut Bij de lesWekelijkse column over het reilen en zeilen op een middelbare school en over de belevenissen in een gezin met pubers en het leven in Zeewolde.
Ik hoorde over een zedenzaak. Dagen achtereen werkte de politie om het op te lossen. Het ging om een groepje jongens die oude Amsterdamse dametjes pakten op het moment dat ze met hun rollator hun huisjes in gingen. Ze duwden de dames dan hardhandig vooruit en gingen mee naar binnen, roofden de boel leeg en verkrachtten de dames. Om de beurt. Dikke pret.
Weken achtereen, steeds weer een ander dametje.
Uiteindelijk werden de jongens gepakt. Ze waren jong. Onder de 15 jaar.
De politieman die verslag deed zag eruit alsof hij de jongens het liefst eigenhandig wilde besnijden met een heel bot mes om er dan per ongeluk 5 centimeter te veel vanaf te hakken.
Afgelopen week zagen we 2 filmpjes voorbijkomen. Gewoon uit Zeewolde. Blijkbaar lopen hier ook gastjes rond die buitensporig gedrag vertonen. Oké, het is anders dan deze Amsterdamse jochies. Maar ook dit is heel erg. Ze slaan namelijk andere jongeren in elkaar. Voor de lol. Het slachtoffer moet vernederend “ja baas” zeggen terwijl hij op zijn knieën zit en geslagen wordt.
Ik bekijk de filmpjes en word misselijk. Het is nu van social media af.
Ik krijg een zelfde soort gevoel als bij de zaak van de dametjes. Wat bezielt deze kinderen. Want dat zijn het nog. Wat zou zo’n moeder doen als ze haar zoon herkent in zo’n filmpje? Net doen of ze niks zag? Gaat ze in gesprek? Of geeft ze ‘m aan?
En wat als het jouw kind is dat zo afgeranseld wordt?
Na zo’n mishandeling wordt er door het slachtoffer uit schaamte bijna nooit een melding of aangifte gedaan. De filmpjes komen online; óf het slachtoffer wordt afgeperst – geld, jas, horloge – om het online verspreiden van het filmpje te voorkomen. Dubbel ellende dus. Want komt het online, dan is de schaamte nog groter. Schaamte voor het slachtoffer dus. Omdat hij uitgelachen wordt. Het is de omgekeerde wereld.
En de filmers staan er joelend omheen. Geweld om je status te verhogen.
“Hybride straatgeweld” heet het. Omdat het fysiek én online geweld is. Ik lees talloze verslagen op internet.
Ik ga aan op de artikelen over “herstelgesprekken tussen daders en slachtoffers”. Dat is beter dan dat castrerende botte mes. In de hoop dat het stopt.
Laten we onze kids vragen wat ze ervan weten; thuis en op school. Ze weten vaak meer dan wij.
Omdat je je kind nóóit op zo’n filmpje wil zien!
