Echtpaar Van der Perk – Kolf viert 50-jarig huwelijksjubileum
· leestijd 1 minuut Gemeente InstagramZEEWOLDE — Woensdag 28 juni was het precies een halve eeuw geleden dat Jan van der Perk en Thilde van der Perk – Kolf elkaar het jawoord gaven. Namens het gemeentebestuur kwam wethouder én locoburgemeester Winnie Prins het ‘gouden’ echtpaar hartelijk gelukwensen, en die gelukwens werd gewoontegetrouw onderstreept met een fleurig boeket bloemen.
Een huwelijksjubileum vormt in de regel een prachtige aanleiding voor een ‘hoe is het zo gekomen-verhaal’, en Thilde en Jan vertellen graag. Ze ontmoetten elkaar in het Friese IJlst, hoewel ze daar geen van beiden roots hadden of woonachtig waren. “Nee, we waren op zeilkamp”, legt Thilde uit. En Jan vult aan: “Zij als deelnemer, en ik als schipper. Dat klikte meteen en heel definitief; zeg maar gerust ‘op het eerste gezicht’. Pas later kwamen we er achter dat we bij wijze van spreken op een steenworp afstand van elkaar woonden, in Bennekom. Zij omdat daar haar ouderlijk huis was, en ik omdat ik pas was gaan studeren in Wageningen. Dat was wel een complete verrassing, ja.”
Na zijn afstuderen moest Jan in dienst, en toen dat achter de rug was volgde de eerste werkkring in het kader van wat hem z’n hele werkzame leven zou bezighouden: het inrichten van nieuw land. Dat werd aanvankelijk een werkkring bij de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders, later bij Rijkswaterstaat. Het bracht hen achtereenvolgens in Lelystad, Zierikzee en tenslotte Zeewolde. Dat laatste alweer zó lang dat de verknochtheid aan het polderdorp het won van een eerder idee om na hun pensionering weer terug te gaan naar Zeeland. “We blijven hier…”
Thilde en Jan zijn in kerkelijke en maatschappelijke zin altijd zeer betrokken geweest bij Zeewoldes wel en wee, en zijn dat nog steeds. Fysiek ongemak en zelfs ernstige ziekte brachten nog niet zo lang geleden het besef “dat het allemaal niet vanzelf gaat”. Nu het op dat punt weer goed gaat kijken ze vol dankbaarheid terug op 50 jaar samen, met alle ups en downs. Met hun zoon, dochter, aanhang en twee kleinkinderen én natuurlijk de naaste vrienden en familie wordt nog een gezellig feestje gevierd. “We hebben met allemaal een heel goede band, en dat voelt goed, en heel waardevol”, besluit Jan. Dan ben je ‘thuis’. Vier wat je vieren kunt!”
