Het sufferdje

Zeewolde Actueel kent al jaren een aantal goed gelezen rubrieken en columns, zoals In the Picture en Bij de les en tot twee jaar terug Schoppen Troef.

In Schoppen Troef besprak columnist en freelance redacteur Mannes Schoppink 25 jaar lang praktisch elke week op beurtelings luchtige en ernstige toon het Zeewolder wel en wee. Na ruim duizend ‘Troefjes’ vond hij het wel welletjes en schreef hij op 28 december 2020 de laatste Schoppen Troef. Speciaal voor het 30-jarig jubileum van BrugMedia klom Mannes in de pen om nog één keer een Schoppen Troef te schrijven.

Het sufferdje

Ik weet nog goed dat ik begon te schrijven voor de Zeewolder Krant. Alles moest nog op papier worden aangeleverd. De redactie tikte het dan weer uit, waarna de opmaak van de krant kon beginnen. Het gevaar van dat overtikken was dat er allerlei typefoutjes in het aangeleverde slopen. Ik was allang blij wanneer het aantal fouten in een artikel beperkt bleef tot vier of vijf. Was er een letter vergeten, daar viel ik echt niet over. D’s en t’s verwisselen vond ik al wat pijnlijker, zeker als m’n naam ook nog bij het verhaal kwam te staan. De krant had speciaal papier dat ik voor mijn typemachine kon gebruiken. De computer bestond al wel – zo oud ben ik nu ook weer niet –, maar werd verder nog maar mondjesmaat gebruikt. Ik heb lezers trouwens zelden over de tikfouten gehoord. Die lazen er misschien zelfs wel overheen, bladerden de krant hooguit door en deponeerden ‘m daarna bij het oud-papier. Ook in die tijd werd een plaatselijke krant al ‘het sufferdje’ genoemd. Je kon er niet zonder, maar je nam ‘m ook niet helemaal serieus. Het was al een hele vooruitgang toen interviews en verslagen moesten worden aangeleverd via een floppy disk. De redactie kon ze er dan zo afhalen en in de haar gewenste formats plakken. Versturen per e-mail maakte het nog weer gemakkelijker, maar toen was de typemachine inmiddels vervangen door een heuse personal computer, oftewel de pc. Op een bepaald moment werd de Zeewolder Krant overgenomen door Zeewolde Actueel (dat aanvankelijk nog met een ‘k’ werd geschreven). We zijn nu zoveel jaar verder. Nog steeds zijn we geen Telegraaf. Gelukkig maar, zou ik zeggen. We brengen het nieuws, maar hoeven er niet mee te scoren. Positief nieuws zul je zelden op de voorpagina van de Telegraaf aantreffen. Negatief nieuws verspreidt zich vier, vijf keer zo snel en dus word je meer gelezen. Zo simpel is dat. Niks ten nadele van dat nare nieuws trouwens, als er een ongeluk gebeurt, een aanslag wordt gepleegd of er een schandaal is met een minister, dan mag/moet iedereen dat weten. Desnoods begeleid door schreeuwende koppen. Zoiets kunnen wij ons met Zeewolde Actueel niet permitteren. Dat zouden de adverteerders ook niet fijn vinden. Daarom tref je bij ons over het algemeen juist positief en soms zelfs blijmakend nieuws aan op de voorpagina. Een paar voorbeelden van vorige week: ‘Fashion Event biedt swingend inkijkje in nieuwe najaarscollectie’, ‘Zeewolde zet zich in tegen eenzaamheid’ en ‘Voedselbank Zeewolde verlaagt de drempels’. We zijn trouwens ook geen NRC. Voor diepgravende onderzoeksjournalistiek hebben we helemaal geen tijd. Maar wat er in het dorp gebeurt, willen we wel in beeld blijven brengen en erover blijven schrijven. Het moet ook nog eens een keer lekker vlot weglezen. Het liefst natuurlijk helemaal zonder spellingfouten. Ach, en dat iemand ons af en toe nog een keer het sufferdje noemt, het zij zo. Zeewolde Actueel heeft een wezenlijke plek in de samenleving en daar zijn we trots op.