In Memoriam – Lydia Waterreus

ZEEWOLDE – Sprankelend, levenslustig en een natuurmens pur sang. Zo zullen veel mensen Lydia Waterreus hebben leren kennen. Zij was jarenlang betrokken bij IVN Zeewolde en initiatiefneemster van het Voedselbos. Lydia Waterreus overleed op 26 april op 65-jarige leeftijd.

Lydia kenmerkte zich vooral door haar liefde voor de natuur die zij van kleins af aan ervoer. Na haar opleidingen tot analist Technische Microbiologie, Biologie en Botanie in 1979 heeft zij 9 jaar als botanisch analist gewerkt voor de Rijksuniversiteit Utrecht bij de vakgroep Fytopathologie, standplaats Baarn, waar zij o.a. onderzoek deed naar plantenziektes.

Nog voordat de gemeente Zeewolde tot ontwikkeling kwam had Lydia de natuur hier reeds ontdekt tijdens het windsurfen. Bij het struinen door de voorlanden (strook tegen het randmeer) ontdekte ze bijzondere planten, waaronder een paddenstoel. Een bevriende ecoloog was zeer verbaast dat die daar groeide. Het was dan ook geen verrassing dat Lydia en haar echtgenoot Martin in mei 1985 in Zeewolde zijn komen wonen.

Toen de plaatselijk afdeling van IVN Natuureducatie werd opgericht (1990), is Lydia direct lid geworden. In de jaren daarna heeft zij als vrijwilliger haar bijdrage geleverd binnen de diverse werkgroepen, zoals scholengroep, plantengroep, kruidentuingroep. Ook deed ze excursies voor volwassenen en hielp mee met het opzetten van exposities binnen de ‘Roode Schuur’. Tevens is Lydia zes jaar lang voorzitter geweest van de IVN Zeewolde en ook dat deed zij met hart en ziel. Zij werkte mee aan het Natuurplaatjesalbum waarin enkele van haar natuurfoto’s zijn opgenomen. Met haar liefde voor de natuur inspireerde en verbond zij mensen. Zij kreeg daarvoor veel respect en medewerking, zowel van de gemeente Zeewolde en ook van daarbuiten, om de IVN te ondersteunen en was zij een graag geziene gast tijdens de wekelijkse IVN-update van de lokale omroep Zeewolde. Naast vrijwilliger bij de IVN was zij dat ook bij Staatbosbeheer. Ook daar maakte ze indruk met de liefde voor mens en natuur. Zo was daar die maanwandeling waarbij Lydia ter afsluiting in het schemer de groep inspireerde met een verhaal over de betekenis van de maan op ons als mens. Zo kreeg de wandeling een spirituele toevoeging waarvan de deelnemers zeer onder de indruk waren. 

Het Lydia Waterreus Voedselbos

Het was 2016 toen Lydia spontaan riep “Ik wil een voedselbos in Zeewolde”. Zij heeft toen Evelyn Derksen (Landschaps- en voedselbosontwerper) gevraagd om dit samen verder uit te werken. In 2018 vond de eerste aanplant plaats op het perceel achter het IVN gebouw. Dit voedselbos zal nu naar haar worden vernoemd: “Het Lydia Waterreus Voedselbos”. Met dit eerbetoon laat ze haar gedachtegoed achter om met balans om te gaan met de natuur. 

Een van Lydia’s grote hobby’s was natuurfotografie. Velen zullen haar herinneren omdat ze altijd de tijd nam om even te stoppen en die ene bloem, plant, insect of vogel vast te leggen.

Lydia, die in haar hele leven anderen hielp en zo verweven met moeder aarde, had op het eind van haar leven nog een laatste vraag: “Engelen, als ik niet meer kan, draag me dan” en ze bedankte het leven voor wat haar was gegeven. Haar spiritualiteit gaf haar kracht en bracht haar vrede.