Zeewolde 40 jaar (deel 43): Woningbouw in 1984
· leestijd 1 minuut AlgemeenHet gemeentebestuur in Zeewolde was in 1984 bang dat de bouw van woningen in het goedkopere segment achter zou blijven. Staatssecretaris Gerrit Brokx kreeg dat op 23 februari van dat jaar bij zijn bezoek aan Zeewolde duidelijk te horen, toen hij de eerste sleutels voor de huizen aan het Flevoplein kwam uitreiken. Zelfs Sinterklaas werd ingeschakeld om de boosheid richting Den Haag nog eens te ventileren.
Nog nooit waren er zoveel Zeewoldenaren bij elkaar geweest als op 1 december bij de intocht van de Goedheiligman in het jonge dorp en de politiek moet hebben gedacht dat dit een uitgelezen mogelijkheid was om ook de bewoners in het protest mee te nemen. De Sint las de boodschap op rijm voor. “Sinds vorig jaar wordt dit dorp gebouwd en niemand heeft dat tot nu toe berouwd. Toch stel ik u een bescheiden vraag, uw collega van Huisvesting is hier ’n plaag. Hij wil alleen laten bouwen voor duurdere mensen en dat wil Zeewolde zich niet wensen! Nee, een normaal dorp was beloofd en: u heb daar zelf ook in geloofd! Daarom de vraag: helpt u Zeewolde mee, zodat iedereen blijft tevree?”
Duizend inwoners
Uiteindelijk liep het allemaal zo’n vaart niet of misschien juist wel, het is maar net hoe je het bekijkt: 1984 was toch een goed jaar voor de woningbouw in Zeewolde. In totaal werden er in het nieuwe dorp genoemd jaar 376 woningen opgeleverd en daadwerkelijk bewoond. De bevolking groeide van nul tot ruim duizend inwoners, waarmee het totaal aantal Zeewoldenaren, inclusief buitengebied en industriegebied Trekkersveld, op ongeveer 1.900 uitkwam.
Ook voor 1985 waren de vooruitzichten goed, er stonden 300 woningen in de planning. De groei van Zeewolde was daarmee in ieder geval weer voor een jaar verzekerd. Aanvankelijk waren er maar 110 gesubsidieerde woningen beschikbaar gesteld voor het nieuwe jaar. In de loop van 1984 nam dat aantal door verschuivingen binnen Flevoland (dat officieel nog geen provincie was) gaandeweg echter toe. Ook kwam er overleg met een beleggingsmaatschappij om een aantal huurwoningen in de vrije sector te bouwen. Het ging hierbij om zestig stuks. Voor 1985 en 1986 was het aantal in het vooruitzicht gestelde gesubsidieerde woningen nagenoeg gelijk aan dat van 1984. Het gemeentebestuur kon zodoende toch met een gerust hart de kerstdagen (en het nieuwe jaar) ingaan.
Dit goeie gevoel werd nog versterkt doordat het ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening een forse stijging van het aantal gesubsidieerde woningen aankondigde voor 1987 en 1988 (resp. 250 en 220). Zou dat misschien toch gekomen zijn door de tussenkomst van Sinterklaas?
