Zeewolde 40 jaar (deel 32): Pieter Jellema, de ‘vader van Zeewolde’ (1984)

Als je vanaf de Gelderseweg naar het Trekkersveld rijdt, kom je op een bepaald moment onder de Gooiseweg door. Het viaduct daar draagt de naam ‘Jellema’ en is genoemd naar Pieter Jellema (1924-1994), die door velen wordt gezien als ‘de vader van Zeewolde’.

Kroon op werk

In 1961 trad Jellema in dienst van het openbaar lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders (ZIJP), de overheidsinstantie die tot aan de gemeentewording van de plaatsen in Flevoland belast was met de uitvoering van gemeentelijke taken in het gebied. ‘s Mans werkzaamheden bevonden zich in de eerste jaren voornamelijk in de Noordoostpolder. In 1967 werd Jellema benoemd tot adjunct-directeur van de afdeling Publieke Werken van de ZIJP. Hij maakte als zodanig de start mee van Dronten, Lelystad, Almere en Zeewolde. Van 1984 tot aan zijn pensionering in 1989 was Jellema hoofd sector ontwikkeling en beheer van de gemeente Zeewolde. In die tij groeide Zeewolde uit tot een plaats van bijna 6.000 inwoners. Jellema zag Zeewolde als de kroon op zijn werk, voor hem was dit het mooiste stukje van de hele (Flevo)polder. “Zolang er maar geen huizen worden gebouwd, blijft dat ook zo”, grapte hij eens. “Elk nieuw gebouwd huis doet nieuwe afbreuk aan de schoonheid van het gebied.”

G-gebied

Op de kamer van de huidige gemeentesecretaris Karel Hamstra hangt een door Jellema ingetekende kaart van Zeewolde uit de jaren ‘80. Het is verbluffend om te zien welke vooruitziende blik de geboren Fries had. De tekenaar vergeleek Zeewolde met een soort klok die hij in kwarten verdeelde. Het eerste kwart stond voor Zeewolde-Noord. Met allerlei kleine huisjes gaf Jellema aan waar er gebouwd zou worden. Op de ‘klok’ waren ook kwarten geprojecteerd voor Zeewolde-Zuid en Horsterveld. 

Bij het vierde kwart ging het om het zogenoemde G-gebied, het (bos)gebied dat als begrenzing Spiekweg, Horsterweg en Dasselaarweg kende. Ook hier had Jellema woningbouw bedacht. Deze kwam echter nooit tot ontwikkeling. Wel was het zo dat de gemeente Zeewolde halverwege de jaren ’90 het gebied opkocht van Staatsbosbeheer. Dat was ten tijde van wethouder Jan Broertjes (VVD). Het G-gebied kwam voortaan op de gemeentelijke begroting te staan. Woningbouw was nog niet direct nodig, maar het gebied werd wel als zodanig achter de hand gehouden. Het was hierom ook dat er snelgroeiende bomen werden geplant, waarbij vooral de populier erg populair was. De gemeente werd voor 2/3 eigenaar van het gebied, Domeinen (Rijksvastgoedbedrijf) voor 1/3. Om niet op één paard te hoeven wedden, werd tegelijkertijd grond aangekocht voor de latere Polderwijk. Dat was wel opmerkelijk, omdat daarmee voor het eerst Jellema’s klok werd losgelaten.

Leefbaar Zeewolde ontstond eveneens halverwege de jaren ’90 en ontleende een deel van haar bestaansrecht aan het ageren tegen het ‘bouwen in de bossen rondom Zeewolde’. Volgens de ‘klok van Jellema’ mocht het G-gebied niet als zodanig worden gezien, het sectorhoofd had hier al woningbouw voor ogen. Zelf zou hij hieraan hebben toegevoegd dat ieder gebouwd huis ten koste zou gaan van de schoonheid van het gebied, zo was het aan de andere kant natuurlijk ook. Jellema heeft de discussie over het al dan niet bebouwen van het G-gebied niet meer meegemaakt. Hij overleed in 1994 op 70-jarige leeftijd en werd begraven in Dronten.