Hussein uit Aleppo brengt hout tot leven

ZEEWOLDE – In een kleine kamer van het asielzoekerscentrum aan de Bosruiterweg bouwt de Syrische houtbewerker Hussein Al-Kheder elke dag aan sierlijke klokken. De geur van hout, muziek op de achtergrond en zijn gereedschap bij de hand: zo voelt hij zich, ver van Aleppo, toch weer even thuis.

Hussein leerde het ambacht als jonge man van een vakman in Aleppo. Hij verloor op jonge leeftijd beide ouders en leerde noodgedwongen snel op eigen benen te staan. Op zijn achttiende had hij al een kleine winkel waar hij meubels in opdracht maakte, van kasten, tafels tot bedden. De zaak groeide uit tot een bloeiend bedrijf; op het hoogtepunt werkten er twaalf mensen.

Naar Europa

Vijftien jaar geleden moest Hussein met zijn gezin huis en haard verlaten. Na tien jaar in Turkije kwam hij naar Nederland. Inmiddels woont hij hier bijna tweeënhalf jaar, waarvan het laatste jaar in Zeewolde. Zo is hij dicht bij twee van zijn dochters – onder wie Safaa, die al tien jaar met haar gezin in het dorp woont. In totaal heeft Hussein zes dochters en twee zoons; met zijn vrouw en hun 19-jarige dochter deelt hij nu de ruimte in het AZC.

Eigen atelier

Werken voor je brood: zo is Hussein opgegroeid. “Maar in het AZC is niet veel te doen,” vertelt hij. “En stilzitten past niet bij mij.” Dat viel niet mee, maar zijn heimwee naar het houtbewerken bracht hem tot een oplossing. Hij kreeg een kleine kamer toegewezen als werkruimte, schafte zelf wat handgereedschap aan, verhoogde een oude eettafel tot werkbank en wekte zijn oude vak weer tot leven.

(Tekst loopt door onder de foto)

Aan het werk in zijn kleine atelier- Zeewolde Actueel

Klokken

Hij begon met het maken van staande klokken en wandklokken. “Ik wilde iets maken dat past in een kleine ruimte en waar ik mijn creativiteit in kwijt kan,” legt Hussein uit. Hij tekent de ontwerpen op ware grootte uit, zaagt ze uit MDF-platen en versiert ze met sierlijke krullen en boogjes. Soms gebruikt hij ook hardhout. Onder zijn handen ontstaan stuk voor stuk unieke stukken.

(Tekst loopt door onder de foto’s)

Aan de wand hangt een oude foto van een jonge Hussein achter de werkbank in Aleppo - Zeewolde Actueel

Het artikel over zijn oudste zoon Fadel - Zeewolde Actueel

Drie tot vier uur per dag is Hussein in zijn atelier te vinden. Wie binnenstapt, ruikt houtstof en hoort muziek. Aan de wand hangt een oude foto van een jonge Hussein achter de werkbank in Aleppo. Op tafel ligt een Duitse krant met een artikel over zijn oudste zoon Fadel, die in Duitsland opviel met een houten model van de Dom van Keulen. Trots straalt van Husseins gezicht af: “In Aleppo werkten we samen in onze winkel.” Zijn vrouw komt af en toe om een hoekje kijken, met koffie of thee. Hier is Hussein zichtbaar in zijn element.

(Tekst loopt door onder de foto)

Hussein toont trots een van zijn inmense klokken - Zeewolde Actueel

Droom

Het atelier raakt intussen steeds voller met klokken die wachten tot ze elders mogen tikken; verkoop vanuit het AZC is namelijk niet toegestaan. Toch droomt Hussein verder. “Mijn grootste wens is om met mijn gezin in Zeewolde een vaste plek te krijgen,” zegt hij. “En dat ik mijn vak op een professionele manier kan uitoefenen - zelfstandig of bij een bedrijf - of mijn kennis mag doorgeven aan jonge vaklieden.”