“Zeewolde verdient meer trots”: Henk Krol vertrekt met pijn in het hart

ZEEWOLDE - Na vier jaar neemt oud-politicus Henk Krol afscheid van Zeewolde. Zijn bestemming: terug naar zijn geboortegrond in Tilburg. Maar makkelijk valt hem dat allerminst.

Breuk

“Waarom ik hier ooit kwam? Mijn familie en kennissen woonden allemaal in Brabant, mijn ex-partner Aldo kwam uit Groningen en daar woonde zijn familie. Zeewolde lag prachtig halverwege,” vertelt Krol. “Toen hij besloot op een andere manier verder te gaan en ik hier alleen zat, begon mijn geboortegrond toch weer te roepen.” Ook praktisch speelde er iets mee. Krol werkt nog altijd aan zijn bijzondere project in Frankrijk: het verbouwen van en een nieuwe bestemming geven aan een oud klooster in het zuiden van de Elzas. “Vanuit Tilburg scheelt dat anderhalf uur rijden. Heen en terug praat je toch over drie uur. Hoe leuk ik Zeewolde ook vind…”

Even valt hij stil. “Als Aldo die beslissing niet had genomen…, de begraafplaats is hier tegenover”, zegt hij halfspottend. De breuk van de 76-jarige oud-politicus en zijn achttien jaar jongere partner haalde dit voorjaar alle kranten. Voor Krol geen reden erover te zwijgen. “Dat heb ik geleerd van Hans Wiegel, mijn eerste leermeester in Den Haag. Ik mocht zijn voorlichter zijn. Hans zei altijd: laat ook de menselijke kant van jezelf zien. De Eerste en Tweede Kamer zijn belangrijk, maar de huiskamer is misschien nog wel belangrijker.” Die openheid typeert hem. “Ik heb mijn fouten nooit weggestopt. Wees daar eerlijk over, zo zit ik nu eenmaal in elkaar.”

Veel vrienden erbij

Ondanks zijn vertrek spreekt Krol liefdevol over Zeewolde. “Ik ga met een droef gevoel weg. Natuurlijk ben ik enerzijds blij terug te gaan naar mijn roots, maar ik ga jullie dorp enorm missen. Ik heb hier veel vrienden en kennissen gekregen. Ik beloof dat ik hier nog vaak zal zijn.” Juist het jonge karakter van Zeewolde spreekt hem aan. “In Brabant heb je vaak families die al generaties lang de dienst uitmaken in politiek en bedrijfsleven. Hier is iedereen ooit nieuw begonnen. Mensen bouwen hier samen iets op. Dat vind ik fantastisch.”

En Krol was zichtbaar aanwezig in het dorp. Hij dook op bij het Paasverhaal, schoof aan in horecazaken en zette zich in voor Stichting De Ondersteuning. Straks woont hij weer dicht bij waar hij vandaan kwam. “Ik ga op vijfhonderd meter wonen van de plek waar ik geboren ben. Boven het Chicago Theater in Tilburg. Mijn ouders huurden daar vlak na de oorlog een kamertje.”

Verenigingsleven

Maar ook het Flevolandse landschap zal hij missen. “Na werk in Amsterdam of Hilversum reed ik hier door al dat groen naar huis. Dan viel meteen alle spanning van me af. Mensen beseffen soms niet hoe geweldig het is om in Zeewolde te wonen. Ik kon hier de straat oversteken en een uur wandelen met mijn hond Rembrandt. Waar kan dat nog?”

Zijn boodschap aan Zeewolde is dan ook helder: “Sommige inwoners doen wat minachtend over hun dorp. Ze klagen over voorzieningen die er niet zijn. Maar kijk eens wat er wél is. Het verenigingsleven is hier ongekend. Wees wat trotser op Zeewolde, want dat verdient het.”