Echtpaar De Leeuw - Florijn 50 jaar getrouwd
· leestijd 1 minuut GemeenteZEEWOLDE — Dinsdag 24 mei was het precies een halve eeuw geleden dat Godert de Leeuw en Hanna de Leeuw – Florijn in het huwelijksbootje stapten. Burgemeester Gorter kwam wegens dat heugelijke feit naar een heel speciale locatie: de eerste twee (geschakelde) woningen op het grondgebied van Zeewolde. Hanna en Godert wonen er al sinds 1972, al die 50 jaar van hun trouwen. Heel bijzonder…
Zoals dat in Zeewolde gewoonte is feliciteerde burgemeester Gerrit Jan Gorter het jubilerende echtpaar van harte, en bracht ter onderstreping daarvan een fleurig bloemetje mee. Er ontspon zich meteen een geanimeerd gesprek over de bijzondere bevolkingsopbouw in de gemeente, die het de burgemeester nu nog mogelijk maakt ook de ‘halve-eeuwse’ jubilea met een bezoek te vereren. “Dat zal met de tijd wel gaan verschuiven”, zei hij, “en dan kom je vanaf 60 jaar huwelijk in aanmerking.” En dan lachend: “Maar dat ga ik niet meer meemaken, althans niet als burgemeester!”
De burgervader kent z’n burgerij, want hij wist precies dat hij deze keer te maken had met ware pioniers. Hij informeert nieuwsgierig naar de gang van zaken van 50 jaar geleden, en Godert brengt met graagte z’n verhaal. De geboren Puttenaar heeft één grote hobby en passie: de jacht. Let wel: niet het jagen voor plezier, maar de jacht binnen de kaders van verstandig faunabeheer. Al vroeg in z’n carrière is hij jachtopziener, in het Utrechtse Renswoude. Met Hanna, afkomstig uit het nabij gelegen Zwartebroek, heeft hij dan al verkering. “Twee en een half jaar duurde die, om precies te zijn”, verduidelijkt Hanna, “en we trouwden vlotter dan gedacht…” Godert solliciteerde naar een soortgelijke baan in het dan nog braak liggende Zuidelijk Flevoland. “Er stond een silo, naast deze dienstwoningen, en verder helemaal niks. Wildernis! Ik kreeg de baan, op voorwaarde dat we trouwden. Zo ging dat in die tijd… Dus trouwden we, op 24 mei 1972, en per 1 juni waren we de eerste bewoners van dit deel van de provincie. We hebben hier echt alles zien komen...”
Al die jaren hebben Hanna en Godert met genoegen op die plek gewoond en gewerkt, en zijn het met de tijd wat rustiger aan gaan doen. “Ja, als het lijf wat minder wil meewerken, dan pas je je aan. Maar we vervelen ons geen seconde! We hebben de tuin, de honden, het genieten van de natuur, dat zal altijd blijven.” Met hun kinderen en vier kleinkinderen vieren ze hun feest bescheiden, maar wel dankbaar en blij dat het hun gegeven is. “We houden het klein, maar wél gezellig!” Zo zijn ze, die twee.
