Zeewolde herdenkt ingetogen, stijlvol en met nadruk op de jeugd

ZEEWOLDE  —  De Dodenherdenking op zondag 4 mei stond dit jaar in het teken van ‘80 jaar vrijheid’, een landelijk thema dat herinnert aan het jubileum van het einde van de Tweede Wereldoorlog. De herdenking op de begraafplaats van Zeewolde was een ingetogen en waardige bijeenkomst, waarin op indrukwekkende wijze werd stilgestaan bij de offers die zijn gebracht voor de vrijheid die wij vandaag de dag als vanzelfsprekend ervaren.

De avond begon met een stille tocht, die rond 19.10 uur vertrok vanaf het plein De Verbeelding aan de Kastanjelaan. Onder begeleiding van de slagwerkers van muziek- en showkorps Blue Seals trok de stoet in stilte naar de Algemene Begraafplaats aan de Dasselaarweg. Bij het monument op de begraafplaats vond vanaf 19.30 uur de herdenkingsbijeenkomst plaats. De plechtigheid werd op stijlvolle wijze omlijst door de muziek van de Algemene Muziekvereniging Zeewolde (AMVZ), waarvan de ingetogen klanken perfect aansloten bij de sfeer van het moment.

Guus en Jackson van KBS ‘De Toermalijn’. - Zeewolde Actueel

McKayla Resosemito las haar gedicht voor (zie onderaan dit artikel) - Zeewolde Actueel

Bijzonder aan de herdenking dit jaar was de nadruk op jeugd en jongeren. Niet alleen qua inhoud, met meerdere toespraken en voordrachten door jonge inwoners van Zeewolde, maar ook qua aanwezigheid: opvallend veel kinderen en jongeren namen deel aan de herdenking, wat getuigt van een groeiend historisch bewustzijn onder de jongere generaties. De heer Van Kuijeren, voormalig geschiedenisdocent, sprak over de lessen die we uit het verleden kunnen trekken. Ook de jonge sprekers, Guus van Es en Jackson Lint van basisschool De Toermalijn, evenals McKayla Resosemito, vorig jaar ontvanger van het eerste jongerenlintje van Zeewolde, wisten met hun woorden indruk te maken op de aanwezigen. Burgemeester Harmsma hield tenslotte een indringende toespraak waarin hij het belang van herdenken en vrijheid benadrukte.

Het taptoesignaal - Zeewolde Actueel

Een bijzonder moment brak aan tijdens de twee minuten stilte. Zodra het taptoesignaal, door trompettist Catharina Keekstra van de AMVZ, had geklonken, viel een serene rust over het publiek. Ieder was in gedachten verzonken, stilstaande bij verlies, de strijd en de betekenis van vrijheid. Alleen het uitbundige getjilp van vogels doorbrak de stilte; de natuur leek de schoonheid van leven in vrede te onderstrepen. De ceremonie werd afgesloten met het Wilhelmus en een plechtige kranslegging door o.a. gemeente, provincie en veteranen. Scouts van de lokale scoutinggroep stonden tijdens de ceremonie eerbiedig in de wacht en hielpen bij het neerleggen van kransen en bloemen, een rol die zij met toewijding en respect vervulden.

Kinderen leggen een gele roos bij de kransen - Zeewolde Actueel

Gegeven vrijheid

(Gedicht van McKayla Resosemito)

Voordat mijn ogen openden en mijn longen adem innamen,
Vechten tachtig jaar geleden militairen voor de gebrokenheid in de wereld.
Alles is op dit moment stil, het leven zwijgt voor datgene wat is gegeven.
Het herinnert ons eraan hoe kostbaar en indringend het is, Het Leven.
De wind blaast zachtjes een melodie door de bomen,
En laat ons bewust zijn van de tederheid ervan.
In de gevechten die zijn gevoerd, is er een licht dat zachtjes flikkert.
Ontvlam de vonk, en laat vrijheid open gaan tot een groot vuur.
Soms staat verdriet voor je als een schaduwrijke muur.
Je tranen worden gezien, Je bent niet alleen.
De emoties van trots en pijn, rillen even door mijn gedachten,
Als ik voor me zie hoe je zelfverzekerd naar je medemensen lachte,
Duizenden handen hebben gegeven, hun glimlach voor jouw wereld.
Bommen hebben geen aarzeling om hun geluid te laten schreeuwen,
Huizen en muren zijn niet bang om in te storten,
Rook heeft geen bewustzijn van de verloren goede herinneringen,
Vuur heeft geen angst om te schroeien…
Het hart, die heeft echter bewustzijn, angst, aarzeling, en een soms soort verloren licht.
Er zijn maar een paar miljoenen harten, paar duizenden landen maar er is maar 1 wereld…
Verschillende landen zijn gebarsten, maar nog niet gebroken
Soms is de stilte leeg,
En komt in het zwijgen de eenzaamheid naar boven.
Die geeft de stem van volharding.
Op zoek naar de toon van de liefde.
Er is een Hand boven alle handen, die zorgt voor een schouder in het diepdonker.
Liefde, vrede en leven.
Twijfel niet, maar geloof.
Zoals een steen het water raakt, gaan er soms rimpelingen door het leven.
Maar Jouw lach, jouw vreugde…laat niet los, want vrijheid, liefde en leven is jouw in een adem gegeven.
Laten we liefde delen en in de liefde zijn, de wereld helpen, zonder aarzeling, en vooral zonder pijn.
Laat liefde in vrede leven, zoals het moet, liefde stromen in alles wat je doet.