Een muzikale reis langs hel en hemel met Philippe Elan in De Verbeelding

ZEEWOLDE - Afgelopen vrijdagavond bracht Philippe Elan bracht vrijdag 18 oktober een goed bezochte en onvergetelijke avond in De Verbeelding. De zanger deelde niet alleen zijn muzikale talenten met het publiek, maar nam hen ook mee op een persoonlijke reis door zijn jeugd in Gascogne. Samen met zijn vaste begeleider Reyer Zwart op piano en gitaar, creëerde Elan een intieme sfeer waarin het publiek werd meegevoerd op een muzikale reis.

Het programma zat vol hoogtepunten. Elan zong tijdloze klassiekers van Jean Ferrat, Julien Clerc en Charles Aznavour, maar ook een bijzonder nummer speciaal voor hem geschreven door Lenny Kuhr: ‘Najaarstuin’. Zijn vertolking van dit lied bracht een emotionele diepgang die de zaal stil kreeg. Samen met Zwart schrijft Elan zelf ook muziek, wat resulteerde in het indrukwekkende nummer ‘Enfer et Paradis’, tevens de naam van de show.

Elan zong een prachtig naar het Frans vertaalde nummer van Björn Ulvaes en Benny Anderson dat de mannen schreven voordat ABBA internationaal bekend werd, en zelfs een Franse versie van een lied van Willie Nelson. De veelzijdigheid van het programma, gecombineerd met Elans warme stem en Zwart’s verfijnde begeleiding, zorgden voor een perfecte balans tussen melancholie en vreugde.

Hoogtepunten zoals de levendige vertolking van ‘Bicyclette’ en het prachtige ‘La Montagne’ lieten het publiek lachen en dromen. Elan zong samen met de zaal Ramses Shaffy’s ‘Zing, vecht, huil, bid’. De zaal zong niet alleen mee met Shaffy. Bij Brel’s ‘Ne me quitte pas’ werd zachtjes geneuried, terwijl het refrein van Julien Clerc’s ‘Ce n’est rien’ uit volle borst werd meegezongen.

De Verbeelding beloonde Elan met een staande ovatie, waarna een toegift volgde met het aangrijpende ‘Mon Dieu’ van Edith Piaf, een passend einde van een avond die nog lang in het geheugen van de aanwezigen zal blijven hangen.

-----------------------------------------

Bezoeker Peter de Kleijn over de voorstelling:

Mijn liefde voor muziek is groot! Ik kan vele stijlen waarderen maar mijn voorkeur gaat bovenal uit naar het luisterlied. Mooie teksten met een poëtisch-verhalende vorm. Vaak afgeleid van het Franse chanson, dat ook weer “lied” betekent en daarmee de benaming is voor de populairste, meest eigen stijl van Franse zangkunst. Een beoefenaar van het chanson wordt in het Nederlands “chansonniër” genoemd.

Philippe Elan is er zo een, en wat voor een. Afgelopen vrijdag gaf hij zijn voorstelling in De Verbeelding in Zeewolde. In zijn theatershow “Enfer et Paradis” combineert hij tijdloze Franse klassiekers met nieuwe nummers in de stijl van bekende Franse artiesten zoals Julien Clerc, Jacques Brel en Charles Aznavour. Reyer Zwart, zijn muzikale begeleider speelde voortreffelijk piano gecombineerd met gitaar. Wonderschoon allemaal. Ieder lied met zoveel passie en bevlogenheid gezongen vlogen letterlijk mijn ziel binnen. Dat muziek verbindt wist ik al, maar dat wij naast muziek ook liefde, respect en vriendschappen voor en met dezelfde mensen delen maakt deze ontmoeting weer extra bijzonder. Kortom een avond die voorbij vloog en waar ik nog lang en met veel plezier aan terug zal denken! Ik zou zeggen “Encore”.

Peter de Kleijn