Wielrenner Thomas de Blom weer helemaal terug

ZEEWOLDE – Thomas de Blom (22) werkt als personal coach en fitnessinstructeur. Daarnaast volgt hij de opleiding Fysiotherapie en traint hij gemiddeld twaalf tot vijftien uur per week op zijn racefiets. Wielrennen is zijn grote passie, maar het komt Thomas bepaald niet allemaal aanwaaien. Hij heeft in zijn wielerloopbaan al heel wat tegenslagen ondervonden en hindernissen op zijn pad gehad.

Thomas fietst al zijn hele leven vol overgave. Zo nam hij in 2016 deel aan het NK Wielrennen voor nieuwelingen (jeugdcategorie). In de laatste bocht voor de eindsprint dook hij door een duw van een concurrent het hek in. “Mijn beide knieën deden verschrikkelijk veel pijn, maar na een paar fysiobehandelingen waren de klachten zo goed als weg en nam ik de zeurende pijn die overbleef voor lief”, begin Thomas zijn verhaal. Thomas’ grootste rivaal, maar ook zijn beste maatje, is zijn tweelingbroer Bastiaan. “Voorheen was hij sterker, maar tijdens het seizoen 2016 waren we gelijkwaardig. Als hij won, werd ik tweede en wanneer hij een slechte wedstrijd had, had ik die ook. We waren in alles gelijk.” 

Zeldzame botziekte

In genoemd seizoen schreven beide broers zich in voor de Tour de Junior in Achterveld. Michael Boogerd en Erik Dekker stonden er ooit ook aan de start. Thomas won de eerste etappe, met een banddikte achter hem zijn broer. Vier van de zeven dagen droeg Thomas de gele trui, maar toen ging het mis. “Mijn knieën begonnen te steken en te klagen. In de cruciale tijdrit kwam ik nauwelijks nog vooruit. Iedere trap deed pijn en ik verloor de trui.” Thomas werd uiteindelijk nog wel elfde in het eindklassement, maar drie weken na de Tour zat de rechterknie van de jonge renner plotseling muurvast. “Het leek alsof er een stuk glas zat en ik had echt zoiets van: wat is dit nou?!” Na onderzoek in het ziekenhuis bleek Thomas een ‘zeldzame botziekte’ te hebben, het ‘osteochondraal defect’. “Mij werd verteld dat er een stuk bot van twee bij drie centimeter los in mijn knie zat.” Veel van wat de orthopeed zei ging langs Thomas heen, alleen kreeg hij wel mee dat een operatie noodzakelijk was en dat de revalidatie negen maanden zou duren. “De operatie verliep echter voorspoedig. Ik had het geluk dat het afgebroken bot nog volledig intact was. Wel duurde de revalidatie langer dan verwacht.” Uit voorzorg werd ondertussen Thomas’ broer ook getest. Die bleek de botziekte eveneens te hebben, maar in mindere mate. 

Thomas’ tweede operatie was gepland in juni 2017, na zijn verjaardag en na de examens (vmbo kader/tl). “Gelukkig slaagde ik en ook kreeg ik te horen dat mijn kraakbeen in perfecte staat was. Ik mocht zelfs weer gaan sporten. Ik zat op een roze wolk. Niemand pakt dit nog van me af, dacht ik.” In 2018 begon echter Thomas’ linkerknie ineens op te spelen, maar op het trainingskamp in Girona verliep alles naar wens. Thomas werd zelfs ingeschreven voor de juniorenklassieker Kuurne-Brussel-Kuurne. De talentvolle Belg Remco Evenepoel (onlangs winnaar van de Vuelta!) won met grote voorsprong, maar daar was Thomas al niet meer bij. Na veertig kilometer kwam de Zeewolder renner met al zijn teamgenoten ten val. “Mijn linkerknie was terug bij af en zowel fysiek als mentaal lag ik in de kreukels. Ik besloot te stoppen met wielrennen. Ik was het zat en heb anderhalf jaar m’n fiets niet meer aangeraakt.” 

Zes operaties

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Thomas pakte in april 2020 toch weer zijn fiets. Bij station Vathorst moest hij stoppen voor fietsers die van rechts kwamen. Hij schakelde niet terug en probeerde met een veel te zware versnelling weer op gang te komen. “Het lukte, maar toch ook niet. Ik viel met mijn voeten nog vast in de pedalen. Ik wist het direct, nu is mijn linkerknie echt stuk.” Verschillende operaties waren vervolgens nodig om het verbrijzelde en dode bot te verwijderen, kraakbeen weg te schrapen en nieuw kraakbeen aan te brengen. Daarna kon de revalidatie van anderhalf jaar beginnen. Na operatie nummer zes voelde Thomas voor het eerst in jaren geen pijn meer in zijn knieën en hij dacht zelfs weer aan… fietsen. Samen met de van TVZ bekende trainer Kees van Asten ging Thomas naar een trainingskamp in de Ardennen. “Na vijf maanden kon ik mij meten aan jongens van professionele opleidingsteams, zoals DSM en Jumbo Visma. Zij trainden ook in de Ardennen en deelden hun waardes op Strava.”

Harde werken beloond

Op 11 juni 2022 mocht Thomas zijn eerste wedstrijd weer rijden. “Ik fiets dit seizoen zonder licentie. Je kan dan alleen meedoen met oefenwedstrijden op een afgesloten circuit, maar ik won wel. Ik heb inmiddels tien wedstrijden in de A-categorie gereden en er daarvan zeven gewonnen.” Thomas is ‘ontzettend gefocust’ op de laatste wedstrijd van het seizoen, het NK Wielrennen voor studenten zonder licentie, op 18 september a.s.. “Die titel wil ik winnen als afsluiter van een bijzonder seizoen, maar vooral van een bijzondere periode. Ik heb lang moeten wachten totdat het geluk mijn kant weer opviel, maar vertrouw erop dat al het harde werken uiteindelijk zal worden beloond.”