Henk Krol al helemaal verliefd op Zeewolde

ZEEWOLDE – Sinds twee maanden woont Henk Krol samen met zijn partner Aldo, en niet te vergeten hun drie jaar oude dobermann Rembrandt en de al wat oudere dwergpinscher Loekie, in een vrijstaand huis in Zeewolde-Zuid. 

Alle vier genieten er met volle teugen. Met zijn verleden als hoofdredacteur van de Gay Krant en als Tweede Kamerlid voor 50Plus en de Partij voor de Toekomst is Henk (72) natuurlijk de bekendste van de vier. Alle reden te horen hoe het met hem gaat en waarom de keus juist op Zeewolde viel.

Aangename verrassing

Henk en zijn vriend Aldo woonden voorheen in Eindhoven, Henk zelfs meer dan 25 jaar. Aldo komt oorspronkelijk uit Drenthe. Toen hun huis in Eindhoven ‘te groot werd voor twee mensen’, ging het koppel uiteraard in het land van Bartje kijken. Op de terugweg toch ook maar even die ene woning in Zeewolde bezichtigen… Het stel was gelijk verkocht. Henk kreeg helemaal een ‘wauw!’-gevoel. “Als niet-polderbewoner wist ik aanvankelijk niet precies wat me te wachten stond, maar wat een groen en een ruimte zijn er hier! Het was echt een aangename verrassing. Voor ons waren er maar een paar huizen geschikt. Zeker omdat het ook zo centraal ligt, bleef er uiteindelijk maar één keus over en raakten we ervan overtuigd dat Zeewolde het moest worden.” 

Favorieten

Twee grote auto’s staan er voor de deur, maar in Zeewolde doen de twee heren alles op de fiets. “Ik heb in de afgelopen twee maanden al meer gefietst dan in alle jaren Eindhoven bij elkaar”, lacht Henk. De voormalige politicus heeft intussen ook al enige favoriete locaties ontdekt. “Dat zijn allereerst het Woldstrand met Fika en ook de Aanloophaven met dat bedienbare pontje. Verder vind ik dat we erg zuinig moeten zijn op Wijngoed Wilgenhorst. Die wijngaard is echt uniek en moet niet worden verplaatst! De Parel met z’n glamping doet fantastisch aan en dat geldt al helemaal voor de Stille Kern. En dan te bedenken dat ik voorheen nauwelijks van Zeewolde had gehoord. Ja, van de nieuwsberichten. Het datacenter heeft iedereen wel meegekregen.”

Aandachtspuntjes

Er zijn ook al wel een paar aandachtspuntjes. Het ophalen van gft, plastic en oud-papier bijvoorbeeld. “Je moet je kliko helemaal naar het eind van de straat rijden”, verzucht Henk. “Voor mij is dat niet erg en voor Aldo nog minder, maar voor oudere en hulpbehoevende inwoners wel degelijk. Sommige mensen zetten hun bak al een dag van tevoren aan de straat en halen ‘m pas aan het eind van de week weer weg. Je zult al die bakken maar de hele dag voor je raam hebben staan! Geen fraai gezicht.” Het naar elkaar omkijken scoort voor Henk in Zeewolde ‘absoluut hoger’ dan in Eindhoven. “Mensen die wat moeilijker ter been zijn, worden door hun buren geholpen. Ik vind dat überhaupt een kenmerk van Zeewolde. Bij onze verhuizing stonden onze nieuwe buren gelijk paraat en vertelden welke loodgieter en elektricien we moesten hebben. Zoiets heb ik in Eindhoven nooit meegemaakt.”

Plaatselijke politiek

Terugkeren in de politiek ziet Henk niet meer gebeuren. “Zeg nooit nooit”, houdt hij nog een slag om de arm. “Maar voorlopig ben ik blij dat ik dáár vanaf ben. Als ik toch kijk naar die laatste Algemene Beschouwingen na Prinsjesdag… Ik heb het altijd gedaan met de beste bedoelingen, ik wilde iets voor de ouderen bereiken. Maar als ik terugdenk aan alle tegenwerking die ik kreeg, kan ik alleen maar constateren dat het dweilen met de kraan open was.” 

Henk ambieert het evenmin (nog) de plaatselijke politiek in te gaan. “Als men mij nodig heeft wil ik graag helpen, maar ik ben niet van plan de gemeenteraad in te gaan. Ik heb in mijn telefoon heel veel rechtstreekse nummers, zelf wil ik graag op de achtergrond blijven.” 

Verliefd

Het Beachfestival, de Nacht van Zeewolde, de Pinkendag, wat dat betreft vielen Henk en zijn vriend met hun neus in de boter. “Ik had nóóit verwacht dat ik zo enthousiast zou worden over Zeewolde. Ik heb er inmiddels al heel wat van mijn vrienden op bezoek gehad. ‘Mensenkinderen, waar begin je aan?’, werd er aanvankelijk gezegd, maar na een weekendje logeren waren ze allemaal om. We zijn echt verliefd op Zeewolde geworden. Dat mag ik toch zeggen, Aldo?” Aldo knikt, dat mag Henk zeggen.