Hans Lems fietste spiritueel zijn pensioen binnen

ZEEWOLDE – Zeewoldenaar Hans Lems wilde iets speciaals doen ‘op de grens van arbeid en pensioen’. Hij maakte een fietstocht van 2.400 km ‘Langs de rand van Nederland!’ en was daar vanaf begin mei zeven en een halve week mee van huis. Onderweg bezocht hij allerlei bedevaartsoorden en die zorgden voor bijzondere ontmoetingen. Hans is intussen terug in Zeewolde, maar de reis laat hem nog niet los. 

Bedevaartsoorden

Als fervent wielrenner maakt Hans Lems (64) zo’n 7.000 km per jaar op zijn racefiets. Vorig jaar oktober ging hij met vervroegd pensioen, na onder meer in ziekenhuizen in Hardenberg, Apeldoorn en Soest te hebben gewerkt en een managementfunctie te hebben gehad bij een verzekeringsmaatschappij. Ooit had hij het idee op zijn 66^e de Route66 in Amerika te gaan fietsen. “Maar in Europa zijn er ook genoeg mooie routes te bedenken”, stelde de jonge pensionado zijn plannen bij. “Ik wilde niet alleen fietsen, maar er ook een spiritueel thema aan verbinden.” Santiago de Compostella deed iedereen al, terwijl hij meer had met het gedachtegoed van bedevaartsoord Iona in Schotland. Hij moest ondertussen echter ook rekening houden met de gezondheidstoestand van zijn oudste broer (van wie hij bewindvoerder is), waardoor hij ook weer niet al te ver van huis zou kunnen gaan. “Er zijn 670 bedevaartsoorden in Nederland beschreven, waarvan de helft zich in Brabant en Limburg bevinden”, citeert Hans het Meertens Instituut. “Per provincie heb ik er twee geselecteerd die enigszins in de buurt van mijn route lagen. Zo had ik een spiritueel doel in Nederland, al wist ik vooraf natuurlijk niet wat ik onderweg allemaal zou tegenkomen.”

Knipoog van Boven

De eerste twee weken van mei waren koud en wisselvallig. Hans moest er nog even inkomen. “Daarna werd het alleen maar beter. Vijf weken lang heb ik in een T-shirtje en korte broek kunnen fietsen. Het was stralend weer, soms bij het benauwde af. Sommige dagen waren tegen de 30 graden, maar ik kan gelukkig goed tegen warmte. Dat heb ik liever dan kou.” Onderweg had Hans bijzondere ontmoetingen en kwamen er verrassende gesprekken tot stand. Het woord toeval zal hij echter niet gauw in de mond nemen. “4 juni is altijd een beladen dag. Dat is de verjaardag van mijn oudste broer en van mijn andere broer is het de sterfdag. Die broer overleed drie jaar geleden en ligt begraven op Heidehof in Apeldoorn. Laat de camping waar ik op zondag 4 juni was nu ook zo heten… En dat terwijl er in Limburg massa’s campings zijn! Ik zie dat echt als een knipoog van Boven.” Het gebeurde ook regelmatig dat Hans een boodschap meekreeg, waar hij tijdens het fietsen op kon doorkauwen. “Zo zei de voorganger van de Protestantse kerk in Ossendrecht dat we niet moesten verwachten dat God met een stralen krans op ons toe zou komen, maar dat Hij door mensen heen werkt. Ik mag wel zeggen dat ik dat ook zo heb ervaren.”

Gezamenlijk doel

In totaal was de Zeewolder bedevaartganger 52 dagen bepakt en bezakt op pad. Ze gaven hem echt een boost voor zijn (geloofs)leven. Hans vindt het nog te vroeg om te zeggen dat hij er een ander mens door geworden is. “Ik ben nog aan het acclimatiseren en merk dat ik het ritme van voor de reis nog niet terug heb. Ik sta nog in de stand van elke dag kilometers fietsen.” Het duurt nog even, maar Hans heeft intussen alweer iets waar hij reikhalzend naar uit kan kijken. “Mijn vrouw Mirjam is voornemens per 1 januari 2026 met pensioen te gaan. En zij wil ook graag naar Iona! Dat gaan we daarom samen doen. Maar dat wordt dan niet míjn doel, maar óns doel.”