
Zuurstofsnuiver
· leestijd 1 minuut Bij de les“Je schreef laatst in je column dat je elke dag met de taxi gaat, zit je weer in de chemo of bestralingen ofzo?” Ik had inderdaad wel wat uitleg kunnen geven. “Nee gelukkig niks van dat. Ik krijg hyperbare zuurstoftherapie.” “Hyperbaar wat?”
Ik leg uit dat ik elke dag, in het Meander-ziekenhuis, een cabine in ga. Die cabine lijkt op een duikboot. Er zitten zelfs een paar kleine ronde raampjes in. Samen met een aantal anderen. En een verpleegkundige. De druk in de cabine wordt een kwartier lang verhoogd. Net zoals bij duiken of in een vliegtuig. Dat voel je aan je oren. En zodra je op druk bent, dan krijg je twee uur lang een masker op waardoor je 100% zuurstof in moet ademen. Het verbetert beschadigd weefsel.
“En dat doe ik elke middag, drie maanden lang, in de hoop dat de pijn door de bestraling in borst en ribben wat minder wordt.” En stiekem hoop ik ook op wat meer energie.
Vanaf mijn eerste keer in de tank (= cabine) kwam ik tussen vier dames te zitten. We kwamen allemaal in dezelfde week. Vier borstkanker en één long-covid. We hadden een klik. Dat maakte de tank een stuk leuker. Want na elk half uur moet het masker drie minuten af. En in die drie minuten kun je verrassend genoeg heel wat af kletsen. Een bemoedigend klopje, even oogcontact en veel lol: 40 dagen lang samen de tank in is leuker dan in je uppie.
In de tank is een mobiel niet toegestaan. Lezen kan wel, maar is lastig met zo’n masker op. Dus wat gezelligheid onderling leidt af.
De acht weken met hen zitten erop. Zij zijn klaar, maar ik moet nog vier weken door. Ik merk dat ik opeens een beetje tegen morgen op zie.
Bijzonder hoe het werkt; dat iets fijner wordt als er iemand op je wacht en het leuk vindt dat je komt. Dat je gezien wordt of iets aan je wordt gevraagd.
Zo werkt het bij mijn leerlingen ook; als ze nieuw in een klas komen en hopen op vrienden. Omdat ze zich speciaal willen voelen.
Dat weet ik na zoveel jaar voor de klas heus wel, maar om het zelf weer even te voelen, motiveert extra om diegene in de klas op te sporen die nog nergens bij hoort.
Morgen dag 41.































