Onze gids
· leestijd 1 minuut Bij de lesHij heet Toy. Is 1 meter 60 lang. En 65 jaar.
Met een brede grijns staat hij ons op te wachten op het vliegveld van Bangkok, met een bordje met onze naam erop. Het eerste dat hij roept is: “selfie”. En dat doen we braaf.
In zijn Engels met Thais accent, waar we regelmatig niks van verstaan, loodst hij ons door de wirwar aan tuk-tuks naar ons busje. Hij zal ons de komende dagen regelmatig meenemen op ontdekkingstocht door Bangkok en River Kwai.
De volgende dag hebben we om 18.00 uur een afspraak met hem. In een fel-oranje shirt staat hij op ons te wachten. Op dat shirt heeft hij zijn selfie van ons, van gister laten printen! Hij steekt z’n buik vooruit en we krijgen een schaterlach: “that’s you! And me!”.
Zie je ons lopen door de stad: vijf grote mensen achter een klein oranje mannetje aan, die ons op z’n buik én rug heeft staan?! We hebben er dikke lol om.
Hij neemt ons mee, de metro in en dwars door smalle straatjes. We gaan het Thaise eten op straat proeven. Overal waar we kijken zijn eet-stalletjes. Lieve vrouwtjes achter pannetjes met groente en vlees. Moeders met een kind op schoot met mango of banaan. Zittend op de grond of op een krukje. Alles ruikt er naar eten. Vriendelijke mannen die je wenken om iets te proeven. Rijst en curry’s. Het is heerlijk.
En Toy zorgt met zijn smile dat we proeven. Totdat we bij een kraampje met insecten komen. “En dat is rat. En dat slang. En schorpioen”, zegt hij er doodleuk achteraan. Zoonlief wil ‘t wel proberen. “Eén made en één sprinkhaan”, zegt hij. De rest hoeft hij niet. En wij ook niet.
De dagen daarna sluiten we ‘m in ons hart. Hij vertelt dat hij monnik is geweest. Totdat hij zijn vrouw tegenkwam. Die was te mooi en te lief om te laten lopen. Dus deed hij zijn oranje gewaad uit en liet z’n haar weer groeien om de liefde van z’n leven te trouwen.
Z’n vrouw is helaas al jong overleden. En nu is hij gids. Hij heeft ‘t niet breed merken we. Niet werken is geen inkomen, en een pensioen is omgerekend 25 euro per maand. Dus vertelt hij met trots over zijn land.
Zijn hoffelijkheid is bijzonder. Z’n geduld en bescheidenheid enorm. En onze rijkdom voelt beschamend.
Hij neemt ons mee op een boottocht, we reizen per trein, bezoeken tempels en markten.
Na zes dagen nemen wij de nachttrein naar het Noorden en hij gaat weer verder. Hij maakte ons avontuur nog leuker dan ‘t al was!
Dus mocht je ooit naar Thailand gaan; ga op zoek naar Toy. Hij print vást jouw selfie ook op zijn shirt.
