Afbeelding

Gala

· leestijd 1 minuut Bij de les

In mijn studententijd zag ik in de krant een keer een oproepje staan. Het kwam van een paar studenten uit Delft. Zij hadden een diës; oftewel een galafeest van de studentenvereniging. En daar hoorden ze te verschijnen mét dame aan hun zij. Maar omdat er een damestekort in Delft was, vroegen de schrijvers van het oproepje om een date voor die avond.

Nou, dat leek mijn vriendin en mij wel wat. Dus we zochten contact. De afspraak was: zij betaalden en wij moesten die avond hun perfecte match zijn.

Het werd een geweldige avond. Zoals een gala hoort te zijn. Met auto, diner, dansant en een prachtige jurk. En zonder bijbedoelingen na afloop. De jongens zagen we nooit meer, want zo leuk waren ze nou ook weer niet. Maar de herinnering aan een mooi gala was leuk.

Sindsdien had ik geen gala meer bezocht.

Met trots heb ik mijn dochters wel bij hun schoolgala’s afgezet, en als docent meegeholpen op galafeesten van onze school. Maar zelf? Nee.

Tót ik onlangs de uitnodiging kreeg voor het gala van afgelopen vrijdag in de feesttent. Geen blauwe brief met zilveren letters van manlief helaas. (Ik las in de gala-etiquette dat dat zo hoort), maar wel een uitnodiging voor black tie. Nu heb ik thuis geen rijtje galajurken hangen om uit te kiezen. Dus online gezocht. En gevonden.

We parkeerden de auto en liepen over het grasveld, met m’n hakken in de blubber, naast m’n smoking-lief, naar de prachtig ingerichte tent.

Ik genoot van het mooi opgemaakte eten, de gezellige gesprekken, en de filmpjes over mooie bedrijven uit Flevoland waarvan ik het bestaan niet eens wist.

Maar ik vond het vooral leuk om te kijken naar al die feestelijke vrouwen in de prachtigste jurken. Ik zag het helemaal voor me hoe ze hun best hadden gedaan, net als ik, om een jurk te scoren. Te bloot? Welke kleur? Jasje erbij? Kleedt ‘t wat af of zie je m’n vetrollen? En welke kleur schoenen? Haren los? Roze of rode lippenstift?

“Wat een gedoe, zo’n gala”, verzuchtte een vriendin. Maar ik vond ‘t juist erg leuk, en ik heb me de hele avond gewoon lekker vrouwelijk gevoeld in m’n lange jurk, met m’n (weer schoongeboende)hakken en opgestoken haren. Een avondje echt uit.

Zouden we wat vaker moeten doen!

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Abonneer gratis

op de digitale krant en op
de wekelijkse nieuwsbrief.