1 – 0 achter
· leestijd 1 minuut Bij de lesBijna twee meter lang is hij. Een mooie kuif, mager en blauwe kijkers. Hij zit in mijn mentorklas, zeventien jaar. Hij komt uit Polen. Ze verhuisden toen het schooljaar begon, van een plekje dicht bij school, naar 50 km verderop. Zodoende kwam hij elke dag niet meer met zijn fiets naar school, maar het hele stuk met het openbaar vervoer. Nee, hij wilde niet naar een andere school. Hij kende het hier en dat vond hij fijn.
Zijn moeder kwam nooit. Geen ouderavond en geen mentorgesprek. Ik heb haar één keer kort gezien, via facetime. Omdat dat van mij moest. Ik dacht eerst dat ik zijn zus voor het scherm kreeg. Een jonge, knappe meid. Maar het bleek zijn moeder te zijn. Ze sprak geen Nederlands.
Ik had al snel een zwak voor dit joch. Die eigenlijk steeds 1 – 0 achterstond. Want hoe hij ook zijn best deed, zijn beheersing van de Nederlandse taal speelde hem parten. Zijn fouten kwamen hem bij toetsen en verslagen duur te staan. Hij keek me soms schaapachtig aan als ik een uitdrukking gebruikte.
Toen hij een keer een dikke smoes ophing zei ik: “ach joh, maak dat de kat wijs.” Waarop hij heel serieus reageerde met “Wij hebben geen kat mevrouw, dus dat kan niet.” En op mijn “maak je borst maar nat” vroeg hij me wanneer hij dat moest doen en of hij dan beter kon leren.
Slim zat. Dat weet ik zeker.
Maar het plannen van huiswerk, uitzoeken van open dagen en structuur rondom de toetsweek; hij moest het allemaal alleen doen. En hij verzandde erin. Ik hielp hem op school, maakte overzichtelijke schema’s, stuurde bij en schaafde aan zijn Nederlands. Havo 4 is pittig. Halverwege toetsweek 3 gaf hij het op. De onvoldoendes stroomden binnen. Games, sigaretten, bier en bijbaantjes kregen voorrang op huiswerk.
Onlangs was toetsweek 4. Ik hield een motivatie-offensief. Met een 6,6 voor wiskunde kon hij over. Hij spijbelde. Ik pleitte voor een herkansing. Dat lukte. Hij leerde. En leerde. En haalde een 6,3. Hij smeekte of het nog één keer over mocht. Het mocht niet baten.
Gister nam ik afscheid van hem. Hij moet van school. Drie keer klas 4 mag niet. Sommige leerlingen ga je net een beetje meer missen. Hij is er zo één.
Wat is het hard werken met 1 – 0 achter!
Dappere Eenzame Zelfstandige Poolse Slungel.
