Bij de les | Een 2 in de zon
· leestijd 1 minuut Bij de lesWekelijkse column over het reilen en zeilen op een middelbare school
Een 2 in de zon
Hij deed afgelopen jaar 5 vwo een jaartje over. Dat houdt in dat hij dít jaar over moet gaan. Want je mag een zelfde leerjaar niet nóg een keer over doen. En dus ook niet meer naar havo 5.
In het brein van een puber werkt het dan denk ik zo: “ach; ik ken deze stof allang. Want ik doe het jaar over. Chill. Komt goed. Don’t worry”. Tot ergens halverwege april. Dan blijkt dat “ik ken het nog wel’ verandert in “Oei, hoeveel moet ik halen om weer voldoende te staan”. En “oh ja, dat was dat hoofdstuk dat ik vorig jaar ook al niet snapte”.
Hij had ook nog een baantje. En vrienden. En rijles. En werd verliefd. Zodoende werd het krapjes die laatste toetsweek. Opeens besefte hij: “als ik het niet haal, dan moet ik van school af. Wat moet ik dan?”
Hij rekende en rekende. Het zou vást goed komen. Na de toetsweek zou hij lekker op vakantie gaan. Vlucht geboekt. Leve het leven. Vertrouwen in zijn overgang.
Maar de niet-herkansbare-toets van Frans bleek wel heel moeilijk. Met uiteindelijk een lage onvoldoende als resultaat. Zó laag dat overgaan er opeens niet meer in zat. Dat was een bittere pil in Griekenland. Daar lig je dan op je handdoekje met je biertje stevig te balen. En te bedenken wat je nu moet.
Maar wat hij toen nog niet wist, was dat er zo’n 2500 kilometer verderop er een discussie gaande was. Hij was namelijk niet de enige met een dikke 2 voor Frans. Dat had bijna iedereen. En als bijna iedereen die toets zo slecht maakt, dan is er ergens iets niet helemaal goed gegaan. Overleg bij directie, docenten Frans, mentoren, leerlingen. De toets was “niet herkansbaar”. Maar was dit fair?
Er kwam een schrijven: “iedereen die door deze toets niet over ging, mocht de toets herkansen, en iedereen die zijn cijfer wilde ophalen ook”.
Ik stel me zo voor dat hij zich verslikte in zijn biertje toen hij dat las. En dus vloog hij zo snel mogelijk terug. Geen gyros en strand. Maar een Frans boek en een toets. Koffer dicht, woordenlijsten open. Nog één keer Frans. En dit keer haalde hij het. Hij was over. Zijn vakantie korter; zijn schoolcarrière langer.
Een Grieks biertje is lekker, maar een voldoende voor Frans smaakt nét iets lekkerder.
