“Wat nou toch weer een práchtige Pinkendag!”
· leestijd 1 minuut Cultuur InstagramZEEWOLDE — De 34e editie van ‘Zeewolde bij de Pinken’, in de wandeling gewoon aangeduid als Pinkendag, begon nevelig en zelfs een beetje kil. De bewolking in de ochtend hield daarna het échte Pinkendagsfeertje nog even achter de hand, maar toen tegen twaalven de zon uitbundig doorbrak verzuchtte een voorbijwandelende bezoekster welgemeend: “Wat nou toch weer een práchtige Pinkendag!”
“Vindt u, mevrouw?” “Ja, beslist. Ik heb er al vele meegemaakt, en altijd is het weer dat nazomerzonnetje dat ‘t ‘m doet!” Veehouders, voorbrengers en keurmeesters trekken zich daar in het algemeen wat minder van aan, want voor die zon uiteindelijk doorbrak was er op het Horsterplein al heel veel fraais gebeurd. Als vanouds werden bedrijfscollecties geshowd, brachten de kleintjes hun kalfjes voor, liet 14-plus zien dat ze het showmanship prima in de vingers hadden, en kwamen de keurmeesters superlatieven tekort om te beschrijven wat ze allemaal aan veekwaliteit voorbij zagen komen. Dat daar veel keurmeestersjargon aan te pas kwam laat zich raden. Een ‘best ophangend uier’, een ‘krachtig zittend kruis’, ‘spijkerharde benen’ en nog tal van andere vaktermen die een veehouder graag hoort klonken in de ring. Het publiek genoot.
Tussen de bedrijven door opende burgemeester Gerrit Jan Gorter met warme woorden officieel zijn laatste Pinkendag in functie. Hij toog meteen daarna met zijn ‘gevolg’ naar de oostelijke punt van het Horsterplein, want daar zou het gerestaureerde kunstwerk ‘De Koe’ van kunstenares Ella Steenbergen onthuld worden. Wethouder Steven Scheffer stond in een kort praatje even stil bij de destijds zo trieste ‘onthoofding’ van het kunstwerk en het lange proces van duurzaam en vandaalbestendig restaureren. Het zeil ging er vervolgens af, en daar stond na lange tijd ‘De Koe’ weer in volle, kleurige glorie. Zeewolde is weer compleet…
(Tekst loopt door onder de foto)
(Zeewolde Actueel)
En verder ging het, want er moest worden beoordeeld, prijzen moesten toegekend en bekers uitgereikt. Want ook dat is Pinkendag: er kan er maar één de beste zijn, maar ook de nummers twee en drie zijn kanjers. Er was een vriendelijk woord voor iedereen en dat bleek vooral voor de jeugdige deelnemers belangrijk en stimulerend. Volgend jaar weer? “Tuurlijk!”
