
Bij de les | Bloemen voor de moeders
· leestijd 1 minuut Bij de lesWekelijkse column over het reilen en zeilen op een middelbare school en over de belevenissen in een gezin met pubers en het leven in Zeewolde.
Bloemen voor de moeders
Deze week is feestelijk op school. De diplomering van de geslaagde leerlingen.
Bijzonder vind ik het moment dat ze op het nummer “Firework” de zaal binnen komen lopen. In pak en mooie jurk. Haren in de krul. Applaus. Trots.
Ze worden in het zonnetje gezet met mooie toespraken, een fotomomentje en bloemen.
Maar eigenlijk vind ik dat er ook een bloemetje die avond moet zijn voor de moeders.
Moeders die boeken kaften en broodjes smeren. Die iets lekkers in een broodtrommel doen en zorgen voor nieuwe gymschoenen als de oude twee maten te klein zijn. Moeders die werkstukken uittypen en tranen drogen bij onvoldoendes. Stimuleren, mopperen, plannen en motiveren. Die voor voortgangs-gesprekken helemaal naar school komen en tijdens ouderavonden hun ogen weten open te houden. Die stinkende sporttassen uitmesten, galajurken kopen en excursies betalen. Die taxi spelen bij regen. Die verhalen aanhoren bij liters thee en clearasil kopen als de jeugdpuisten de pan uit rijzen. Die Engelse, Duitse en Franse woordjes overhoren tussen het uittikken van hun eigen vergadernotulen door.
Die merkkleding bekostigen zodat hun kroost erbij kan horen. Die mailtjes schrijven naar onrechtvaardige docenten tijdens het koken. Die stiekem werkstukken afknutselen, ruzies beslechten, uitwisselingsstudenten onderdak bieden, paniek bedwingen en bedank-cadeautjes kopen. En die opscheppen over haar kroost.
Die naast hun puber staan te wachten met klotsende oksels tot de mentor belt met het verlossende ‘je bent geslaagd’, zodat ook zij klaar zijn met het tijdrovende middelbare-school keurslijf.
Oh zeker, ik vergeet en onderschat de vaders niet. Die hebben ook wel eens wiskunde uitgelegd, telefoons afgepakt en verhalen verteld over hun jeugd toen alles anders was.
Cabaretier Pieter Derks zei dat ‘ouders de plaag van het onderwijs zijn, omdat elke ouder zijn kind zo irritant uniek vindt’.
Nou, van mij mogen ouders dat lekker blijven doen. Zo helpen we de pubers door die pubertijd en door de enerverende middelbare schooltijd heen.
Hulde dus aan de support-ouder. Die verdienen op de diplomering ook een bloemetje. Van hun puber wel te verstaan!





























