Bij de les | Een smerige boer
· leestijd 1 minuut Bij de lesWekelijkse column over het reilen en zeilen op een middelbare school en over de belevenissen in een gezin met pubers en het leven in Zeewolde.
Een smerige boer
Keihard. Ergens aan de linkerkant van de klas. Een boer. Zo één die je expres laat. Zo vies! En nu? Uitzoeken wie het was? Straf geven?
Bij ons thuis hebben we de afspraak dat er niet geboerd wordt aan tafel. Doe je dat wel; dan ga je een minuut op de gang. Dit naar aanleiding van een luidkeels boerende en daarom lachende zoon en echtgenoot.
Maar die minuut op de gang zou vast niet werken hier in de klas. Ik zet mijn thee neer, die is intussen koud geworden.
Terwijl ik me omdraai naar het bord klinkt er weer een boer. Een stoïcijns kijkende klas voor me. Ik zie wel een paar ingehouden lachjes.
Dan verraadt een blonde knul zijn vriend door hem iets te lang aan te kijken en zijn duim op te steken. Aha; boerende knul getraceerd. Boeren vind ik vies. En onfatsoenlijk. En ik vást niet alleen.
We gaan verder met de quiz. De les is leuk en de boer raakt op de achtergrond. Ik heb chocola in mijn tas voor de winnaar. Ik bekijk de punten en zie dat de boerende knul bovenaan staat. Maar hem gun ik nou eigenlijk die chocola niet. In mijn ooghoek zie ik mijn kopje koude thee staan. Wacht maar.
Niet veel later is de quiz klaar en maak ik de naam van de winnaar bekend.. inderdaad: de boerende lefgozer.
“Wat voor prijs heb ik?”, vraagt hij aan me.
“Nou”, vertel ik hem,“eigenlijk had ik chocola voor de winnaar, maar chocola is echt niet goed voor je maag. Daar ga je nog meer van boeren. Ik gun jou mijn kopje thee, daar knap je vast van op. En dan is de chocola voor de nummer twee.”
De klas ligt dubbel en de boerende krullenbol neemt zijn verlies. Als een boer met kiespijn.
