Echtpaar Hekkenberg – Van der Hoeven 65 jaar getrouwd
· leestijd 1 minuut GemeenteZEEWOLDE — Dinsdag 23 mei vierden Gerard Hekkenberg en Heleen Hekkenberg – Van der Hoeven het heugelijke feit dat ze precies 65 jaar geleden in het huwelijk traden. Burgemeester Gerrit Jan Gorter zou een dag later op bezoek komen, en precies volgens die afspraak belde hij aan, de handen vol. “Bloemen én taart, en van harte gefeliciteerd, namens het gemeentebestuur!”
“Wat prachtig gemaakt, die taart!”, prees Heleen, “maar die krijgen we nooit alleen op… Eet u een stukje mee?” En de burgemeester grapte: “Nou, als u heeft…” Dochter Loes hielp mee met aansnijden, en Gorter liet het zich met een kopje thee vervolgens uitstekend smaken. Onderwijl informeerde hij belangstellend naar de welstand van de jubilarissen. Gerard (94) en Heleen (89) ondervinden beide de kleine gebreken die nu eenmaal komen met het ouder worden, maar wonen nog zelfstandig. “We redden het nog prima, maar wel met wekelijks huishoudelijke hulp”, aldus Heleen. “En de rollator, die kunnen we allebei niet meer missen…”
Heleen en Gerard zijn oorspronkelijk afkomstig uit Amsterdam, waar ze elkaar leerden kennen en trouwden. “We woonden vlak na ons trouwen in een flatje in Slotervaart”, vertelt Gerard. “Klein en niet zó fijn, en we wilden eigenlijk wel een huis gaan kopen. In Haarlem lukte dat uiteindelijk. Zuinig leven, dan ging het nét.“ Daar in Haarlem bleven ze hun hele werkzame leven wonen, en groeiden hun beide dochters op. Na hun pensionering begon de zoektocht naar een geschikt appartement. “Stad en land afgezocht!”, vertelt Heleen. “We kampeerden in die tijd ook veel, en via de caravanclub kwam Zeewolde in beeld. Zo zijn we uiteindelijk hier aan de Strandweg terecht gekomen, nu alweer 24 jaar geleden.”
Gerard en Heleen zijn beide de jongste uit hun gezinnen. “De familie is zodoende steeds kleiner geworden, en we zagen daarom een groot feest niet echt zitten.” Dat de neven en nichten hen intussen niet zijn vergeten bewijst een flinke hoeveelheid felicitatiekaarten op de dressoir. “Er kwam zelfs een prachtige fruitmand!”, vult Heleen aan. “Nou ja, het is ook wél wat, 65 jaar”, besluit Gerard. “Dat kwam in onze familie nog niet eerder voor. Dat we zó oud mogen worden…” En dan filosoferend: “Het gaat eigenlijk min of meer vanzelf, maar het blijft ook onbegrijpelijk, eigenlijk.”
