Bij de les | Vaderdag
· leestijd 1 minuut AlgemeenWekelijkse column over het reilen en zeilen op een middelbare school en over de belevenissen in een gezin met pubers en het leven in Zeewolde.
#bijdeles #zeewolde
“En, wat hebben jullie je vader zoal gegeven met vaderdag”, vraag ik in een brugklas. Ik heb een invaluur en ken de klas niet, op enkeling na. ’t Is een gezellig clubje dat ik voor m’n neus heb gekregen.
“Sokken” roept er één. “Bier” een ander. Er komen nog wat bijzonder originele items voorbij.
“Bij ons doen we niet aan cadeaus” zegt een meisje achteruit de klas. Vragende hoofden draaien zich om. Ze gaat verder: “Mijn vader had genoeg sokken en geurtjes. En toen bedacht hij dat hij mijn zus en mij op vaderdag mee uit neemt. Naar iets dat hij leuk vindt. En dan nemen we mijn opa ook mee. Doen we al jaren zo”.
“Wat leuk!!” reageer ik; “en waar zijn jullie heen geweest?”
“Naar de Efteling”, zegt ze met een big smile; “en vorig jaar gingen we uit eten”.
De meesten vinden het leuk en gaan het thuis ook voorstellen. “En je moeder dan?” vraagt er één. “oh, die gaat met háár vader op stap”.
Twee plekjes bij haar vandaan, ook achterin, zit een blonde knul. Ik ken hem en zijn moeder toevallig en weet dat zijn vader na een vechtscheiding net is weggegaan. Hij is bij zijn nieuwe vriendin ingetrokken ergens in Friesland.
Ik rond het geroezemoes in de klas af en zet ze aan hun huiswerk. Ze vragen of ze oortjes in mogen. Prima. Lekker rustig.
Als ik langs de jongen op de achterste rij loop, gebaar ik hem zijn ene oor even vrij te maken. “Ben jij zondag nog bij je vader geweest?” vraag ik hem. Hij schud van nee: “Hij had geen tijd”.
“Rot voor je”, zeg ik, niet zo goed wetend wat ik moet zeggen. “Tja” zegt hij dan, “eerst was ik boos, maar toen stond mijn opa met een blij hoofd op de stoep; ‘als je vader dan geen tijd heeft, dan pik ik die tijd wel in’, dat zei hij”.
Hij kijkt me aan, “en weet u wat we gedaan hebben?” Ik ben benieuwd. “Gekart” zegt hij met een smile, “ooit een 76-jarige zien scheuren op een kartbaan?”.
Goud voor deze opa! denk ik.
“Eén ding was wel jammer” zegt hij. Ik bedenk dat hij vast iets zal zeggen over zijn vader en dat hij hem had gemist ofzo. “Wat dan?” vraag ik.
“M’n opa heeft gewonnen”.
John van Weeghel
