
Bij de les | Kippenvel met AI
· leestijd 1 minuut Bij de lesWekelijkse column over het reilen en zeilen op een middelbare school en over de belevenissen in een gezin met pubers en het leven in Zeewolde.
Kippenvel met AI
“Mevrouw, dit heb ik gemaakt, luister maar.”
Hij laat me een stuk muziek horen. Strijkers, piano, beat eronder. Het klinkt goed. Té goed bijna. Ook een emotioneel stukje erin. Beetje vlak wel. “Mooi”, zeg ik, “knap ook, daar zitten heel wat uurtjes werk in!”
“Grapje”, zegt hij met een smile. “Heeft AI gemaakt.”
Aha, dacht ik, ‘t was ook wel heel perfect. Misschien dat ik er daarom niet zo door geraakt was. Ondanks het bedachte emotionele stukje met wat mineur akkoorden.
Maakt het überhaupt uit of een mens iets maakt, of een computer? Komt de opening van de directeur op de diplomering uit AI of uit z’n hart? De boekrecensie, de speech op bruiloft of begrafenis of de conclusie van het werkstuk?
Is het alleen oké als ‘t lekker, gelikt of perfect klinkt?
Zou AI iets zó kunnen maken dat het kippenvel geeft? Of een traan? Ai kan componeren, maar niet verlangen. Niet voelen, heeft geen emotie, verliefdheid, verdriet , liefde of blijdschap.
Juist die valse noot, de te onhandige stilte of trillende stem geven me kippenvel. Juist in de wereld waar alles perfect hoort te zijn en AI het werk voor ons doet.
Prachtig gereedschap, dat zeker! Maar de finishing touch is van onszelf omdat wij maken met imperfectie, gevoel en hart. Jongeren voelen dat.
Afgelopen week had ik een gesprek over mijn WIA-uitkering. Ik red het net niet om voor mijn verstreken twee jaar weer 100% les te geven. En daar baal ik van, want hoe mooi zo’n vangnet ook is; het blijft gedoe met veel gesprekken en voor mij zo kanker-gerelateerd.
Voor ‘t gesprek had ik met AI een verweer gemaakt, een oplossing hoe ik er toch uit kon blijven. Dat klonk goed. Maar al pratende kwam het voor geen meter over. Eén van mijn toehoorders zat steeds op z’n telefoon. Tot ik wanhopig hakkelend vertelde hoe ik het ervoer - toen kwam er een ingang.
Algoritmes kunnen veel.
Maar kippenvel maken blijft mensenwerk.






























